Home » Manipulatie

Category Archives: Manipulatie

War of the Worlds 2016

War of WorldsHet is eind oktober 1938 als de Amerikaanse nieuwszender CBC miljoenen Amerikaanse radioluisteraars de stuipen op het lijf jaagt. De verblufte en geschrokken burgers van New Jersey werden overvallen door angstaanjagende berichtgeving over een invasie van de Martianen. Het programma, dat begon als een normaal muziekprogramma, werd plotseling onderbroken met verontrustende nieuwsberichten. Martinanen met hun geavanceerde machines waren een allesvernietigende aanval begonnen, het leger stond machteloos en de invallers veroverden heel het land en trokken op naar New York.

Dat het om een gedramatiseerd radio-hoorspel ging hadden veel luisteraars niet meegekregen, ze hadden het intro gemist, genegeerd of schakelden later in. De Tweede Wereldoorlog doemde al aan de horizon waardoor de verzonnen nieuwsberichten bij veel verontruste Amerikanen de emotie het van de ratio kon winnen. Angstige burgers vluchtten massaal, bewapenden zich, trokken ten strijde. Men zag wat men dacht, wat men gelooft is waar… lichtflitsen van hittestralen, ooggetuigen meldden gruwelijke taferelen.

Het was alles farce en fictie, een door Orson Welles bewerkt SF-verhaal dat in documentaire stijl de burgers voorge-Google-d werd. Misleiding in optima-forma. De media als uiterst en effectief wapen dat als geen ander de emotie bespeelt en heel gericht en welbewust het menselijk brein aanstuurt. Op de keeper beschouwd het meest dodelijke wapen dat er bestaat, het controleert de geest, het bestuurt het denken, het laat geloven, het kleurt de gedachten, het misleid de mens. Dat dodelijke en giftige wapen, dat mensen tegenover mensen stelt, volken tegenover volken, religies tegenover religies, dat laat vechten voor ‘God, King and Country’ vernietigt meer dan mensen alleen.

Vandaag veel meer en bedreigender als toen, nu veel geavanceerder, veel directer en afgemeten. Via WI-FI en Whatsapp, Instagram, Linkedin en e-mail, via Facebook en Internet, scherp gespitste, dodelijke en dodende propaganda als informatie verpakt bedrog. Misleiding en gedachtebepaling van de ergste soort, zo manipulatief van opzet, zo vervuld van haat dat ‘de oorlog’ die miljoenen wereldburgers vrezen al woedt zonder dat ze het beseffen. Buren, vrienden, familieleden, dorps- en stad-, streekgenoten, landgenoten, ze richten de banieren, ballen de vuisten, trekken ten strijde tegen de nieuw gecreëerde vijand, nee, dat zijn niet Adolf Hitler of de Duitsers, nee dat zijn ze zelf..!

Een oneindig en niet te winnen monsterlijke veldslag om te komen tot een grenzeloos verdeelde wereld, de burgers in gevecht met zichzelf..

War of the Worlds

The Fake & Fallen Soldier

Fallen Soldier ColourComment ils sont tombes – Hoe zij vielen

Onder deze aanhef verscheen op woensdag 23 september 1936 in het Franse weekblad VU een fotoreportage die de kort daarvoor uitgebroken Spaanse Burgeroorlog verbeeldde. Bovenaan op pagina 1.106 van de 445e editie prijkte een foto die sindsdien beeldbepalend & beeldvormend model staat voor deze moorddadige Spaanse broederstrijd. De foto waarop een stervende soldaat is afgebeeld kreeg wereldfaam onder de naam The Fallen Soldier, een andere betiteling dan de fotograaf ervan zelf eraan verbonden had, nl.: “Loyalist Militiaman at the Moment of Death, Cerro Muriano, September 5, 1936”.

Het was een meer dan unieke foto die de dan 22-jarige Endre Friedmann had weten te maken. Een toevalstreffer van een op de miljoen, een soldaat die dodelijk getroffen wordt en ter aarde zakt juist op het moment dat Endre de opnameknop van zijn camera indrukte. Een bijzondere foto die al vanaf het eerste moment onderwerp is van een slepende controverse en al jaren met stip & absoluut genomineerd staat voor de prestigieuze titel ‘The picture that fools the World’.

Op 22 oktober 1913 wordt de eerder genoemde fotograaf Endre als Endre Ernó Friedmann in Budapest geboren. Als 18-jarige wijkt de Marxistisch georiënteerde -Joods-Hongaarse- Endre in 1931 uit naar Duitsland en zet hij zijn eerste stappen op het journalistieke vlak. Niet schrijvend en woord-verbeeldend maar beeldvormend als foto-journalist wordt zijn route. In 1932 weet hij zijn eerste fotoreportage (een toespraak van Leon Trotski in Kopenhagen met de titel: De betekenis van de Russische Revolutie) afgedrukt in een Duitse krant.

Nadat in 1933 de Nationaal Socialisten in Duitsland aan de macht komen verruilt hij Duitsland voor Oostenrijk en vertrekt hij via Wenen naar Parijs waar hij later de drie jaar oudere Gerta leert kennen. Gerta Pohorylle is een Joods-Duitse emigrante van Poolse origine, die in 1934 naar Parijs vertrokken is. Gerta assisteert Endre bij zijn camerawerk, raakt op die wijze betrokken bij de persfotografie en ontwikkeld zichzelf ook tot een verdienstelijk fotografe. Endre raakt op zijn beurt sterk geïnteresseerd in Gerta maar deze houdt de boot op dit gebied wat af. Om hun Joodse achtergrond te maskeren bieden beiden hun fotografisch werk onder de fictionaire naam Robert Capa bij persagentschappen aan, zoals bij het fotopersbureau Alliance Photo.

De nickname Robert Capa komt niet zomaar uit de lucht vallen, ze is in directe lijn gelinkt aan de succesvolle Amerikaanse regisseur van Italiaanse afkomst, Francesco Rosario (Frank) Capra. De verbastering Cápa staat – vrij vertaald in het Hongaars – voor haai, een bijnaam die Endre voor zichzelf wel passend vind.

Als halverwege juli 1936 in Spanje de Fascistische Revolutie gestart wordt trekken zowel de 22-jarige Friedmann als de 25-jarige Pohorylle naar Barcelona om de mensenslachting op de gevoelige plaat vast te leggen. ‘La pequeña rubia’, oftewel ‘het kleine blondje’ zoals Pohorylle in Spanje al snel bekend raakt, wijst de persoonlijke toenaderingen waaronder een huwelijksaanzoek van Friedmann af en ontwikkelt zich al snel tot een onafhankelijk werkende oorlogsfotografe.

Op zaterdag 5 september 1936 maakt Friedmann een serie foto’s met waarop Republikeinse strijders ten velde afgebeeld staan en een ervan zal later wereldfaam verwerven. Op woensdag 23 september 1936 worden de door Friedmann geschoten foto’s afgedrukt in een twee pagina’s tellende reportage het Franse weekblad VU. Op de linker pagina (1.106) staan – heel opvallend – bijna twee identieke opnamen afgedrukt. Op de rechterpagina (1.107) een vijftal foto’s van op de vlucht zijnde vrouwen en kinderen.

Capa 1936-Frans blad Vu

Zowel Friedmann als Pohorylle zetten zich met verve in om het door de Franqistische Fascisten veroorzaakte ellende te vereeuwigen onder de versluierende cape Robert Capa. In 1937 brengt Life magazine een van de al eerder gepubliceerde foto’s uit in haar editie van maandag 12 juli. “Robert Capa’s camera catches a Spanish soldier the instant he is dropped by a bullet through the head in front of Córdoba”.

Friedmann is op dat bepaalde moment actief in een business-tour in Parijs om zijn eigen zakelijke belangen te behartigen. Pohorylle is druk doende in Spanje. Zij richt zich meer op de antifascistische intellectuelen zoals Hemingway en Orwell en voert foto-opdrachten uit voor o.a. de Franse krant Ce Soir, de bladen Life, Illustrated London News en de Volks-Illustrierte. Ze had de naam Greta Taro aangenomen, een samenvoeging van de voornamen van de Zweedse actrice Greta Garbo en Tarō Okamoto, een Japanse artieste om haar werk onder eigen label uit te brengen, het Photo Taro label. Het werk van Endre Friedmann blijft uitgebracht worden onder het pseudoniem Robert Capa. Terwijl Friedman in Frankrijk verblijft komt Pohorylle op maandag 26 juli 1937 onder bijzondere omstandigheden om het leven, Endre is er behoorlijk van ontdaan.

Het leven voor Endre gaat door en zijn ster als oorlogsfotograaf rijst succesvol, schiet succesvolle opnamen totdat hij op dinsdagmiddag 25 mei 1954 om 13.00 uur in Vietnam op een landmijn stapt en om het leven komt.

In 1975 is het de Engelse journalist en oorlogscorrespondent Phillip Knightley die in zijn boek The First Casualty uit de doeken doet dat de Fallen Soldier in werkelijkheid een gemanipuleerde foto is. Het is de start van een – nog immer voortdurende – slepende controverse. Terwijl Capa-gelovigen overtuigd zijn en blijven van de authenticiteit, menen toonaangevende historici, wetenschappers, fotografen en onderzoeksjournalisten het tegendeel al lang en breed bewezen te hebben. In 2003 claimde het Spaanse nieuwblad El Periodico in een artikel dat de bewuste foto niet genomen kon zijn in Cerro Muriano zoals beweerd maar in de buurt van het plaatsje Espejo. José Manuel Susperregui, een expert op het gebied van fotografische techniek en Universitair docent communicatie concludeerde dat Llano de Banda de werkelijke locatie geweest moet zijn.

Los daarvan bestaat er discrepantie over het moment van foto-opname, dat ze niet – zoals beweerd – in de namiddag genomen kan zijn maar in de ochtend. De Spaanse academicus Hugo Doménech toonde in 2008 in een documentaire aan dat Federico Borrell García, de als Fallen Soldier gedoodverfde persoon, onmogelijk de man op de foto kan zijn. Voor Jamie Hyneman en Adam Savage van het populaire wetenschappelijke wetenschapsprogramma Mythbusters zou het een interessante uitdaging zijn. Misschien ook voor u? Verplaatst u zichzelf eens in tijd en situatie, met een niet-automatische camera in de aanslag een ‘geluks-shot’ te maken van een man die op het moment dat u afdrukt dodelijk geraakt wordt en neerstort om niet veel later op exact dezelfde plek en tijd (zie o.a. de wolkenformaties en de ondergrond) nogmaals een ‘geluks-shot’ te maken van opnieuw een man die op het moment dat u afdrukt dodelijk geraakt wordt en neerstort.

Vraagt u zich af waar het vorige dodelijke slachtoffer gebleven is, is het een onverklaarbaar wonder evenals dat uzelf niet geraakt wordt terwijl u onveranderd op de zelfde plek, niet verder naar links, rechts, omhoog of naar onderen maar in dezelfde positie, staand in de vuurlinie, een nieuwe ‘one-in-a-million-shot’ schiet?

Myth Busted …. zouden Jamie Hyeneman en Adam Savage van het Amerikaanse populaire wetenschappelijke televisieprogramma zeggen.

Russia wants War & Putin did-it!

Battle of DorkingSir John Sawers, het voormalige hoofd van de Engelse geheime Dienst MI6, verklaarde begin 2015 voor de BBC  dat het verenigd Koninkrijk stappen moet ondernemen om zich te verdedigen tegen een potentiële Russische aanval. Pure oorlogsretroriek en oorlogszuchtige propaganda die de laatste jaren onophoudelijk door de politiek en msm-media over de wereldburgers wordt uitgestrooid.

Putin Does it, Putin is Evil, the Russians want War.

May, Trump, Macron en Merkel, Westerse politici die een gevaarlijke oorlogskoers volgen, gesteund door Rutte en andere Europese lakeien. Het is oude wijn in nieuwe zakken. Al vele jaren eerder hebben dit soort krankzinnige verhalen hun angstaanzetetende rol gespeeld in de opmars tot oorlog. Invasion lecture die de paranoia voedt zoals het giftige en haat zaaiende propagandaverhaal over The Battle of Dorking, een imaginaire invasie & fictieve veldslag die nooit plaatsgevonden heeft.

Engeland kende al decennia lang dit soort smerige lectuur dat na de Frans-Pruisische oorlog van 1870-1871 een grote vlucht nam. Met het boekwerkje ‘The Battle of Dorking’, waarin een fictieve Duitse invasie van Engeland centraal stond, startte deze Invasion lecture, denkpatronen aanleggende en niets anders dan gedachten verziekende mindcontrol! In dit boekwerkje en zijn vele honderden opvolgers stond het repeterende en allesoverheersende element centraal van een hypothetische Duitse invasie. Deze geest vermalende haatpulp werd voornamelijk geschreven door of namens militaire bevelvoerders en SF-schrijvers die in de verhalen de bedachte tactieken uiteenzetten zoals deze in noodgeval zouden moeten worden toegepast.

Dit genre was “influential in Britain in shaping politics, national policies and popular perceptions in the years leading up to the First World War.” Het is in deze geest misleidende periode dat de in 1911 tot First Lord of the Admiralty benoemde Winston R. Churchill van premier Asquith de opdracht kreeg “to put the fleet into a state of instant and constant readiness for war in case we were attacked by Germany.” Een ‘Invasion Novel’ die grote invloed zou hebben was het verhaal The Battle of Dorking, dat op haar beurt model stond voor het spraakmakende SF-verhaal van H.G. Wells uit 1898: The War of the Worlds.

Tot aan 1914 werden de Engelse burgers met dit soort angstverhalen overgoten, inclusief het zo wonderlijk precies verhalende The Great War of 189-. Deze verhalenbundel met oorlogszuchtige inhoud was van de hand van een aantal militairen zoals admiraal Philip Howard Colomb, generaal-majoor sir John Frederick Maurice en militair historicus kolonel Frederic Natusch Maude. Ook Archibald Forbes, de (oorlogs-)correspondent van de Daily News, Charles Lowe, redacteur buitenland van The Times en David Christie Murray, verslaggever voor o.a. The Times en The Scotsmen, droegen bij aan deze haatbundel. Een deel van de bijdragen was afkomstig van de eerder verschenen publicatie The Great War of 1892 vol verhalen die op hun beurt vooraf als vervolgverhaal gepubliceerd waren in veel dagbladen zoals de Daily Mail, etc.

In 1910 schreef Charles Lowe over de invloed van dit propagandamiddel: “Among all the causes contributing to the continuance of a state of bad blood between England and Germany perhaps the most potent is the baneful industry of those unscrupulous writers [waarvan hij zelf notabene déél uitmaakte] who are forever asserting that the Germans are only awaiting a fitting opportunity to attack us in our island home and burst us up.” In Amerika zou dit soort giftige propaganda zijn zelfde werk doen. Het boek Uncle Sam’s Boys at The Invasion of the United States van H. Irving Hancock was één van de werkzame instrumenten die ingezet werden om het Amerikaanse publiek richting oorlogsdeelname te masseren. In deze in 1916 gepubliceerde Invasion Novel was een op handen zijnde Duitse invasie van Amerika in 1920-1921 het onderwerp. Een verborgen gehouden Duitse vloot van ongekende omvang zou Amerika aanvallen maar door heldhaftig optreden van Uncle Sams’s Boys werden Amerika én de hele beschaafde wereld gered.

FAKE-news & GeDaPo

propagandaFAKE-news.. het staat eind 2016 volop in de belangstelling. Er worden teveel leugens verspreid, actie moet worden ondernomen. De machtige overheden en nieuwsagentschappen slaan de handen ineen, een op te richten GeDaPo – een GedachtenPolitie zal de berichtgeving onder de loep nemen. – Het is alsof een slager zijn eigen vlees keurt.

our minds are molded, our tastes formed, our ideas suggested, we are governed largely by men we have never heard of” – Edward Louis Bernays, Propagandaminister USA in WOI en Marketingkopstuk.

Al op zaterdag, 31 januari 2015 meldde het Engelse blad The Guardian dat het Engelse leger (naar voorbeeld van Israël en de USA) een propaganda-eenheid in de strijd werpt met social-media als slagveld. De 1.500 man sterke 77e brigade gaat op onder andere Facebook,  twitter en whatsapp  aan de slag om de publieke opinie te bespelen en de gewenste beeldvorming te kneden naar het gewenste model. Uw mening is waard om politiek correct gevormd te worden, alleen na-denken wordt toegestaan, ZELF-denken wordt een vergrijp!

FAKE-news = een Propagandatool en Leugen & bedrog in optima forma!

Hieronder – onverkort het verhaal als overgenomen van de stite van http://www.theguardian.com/uk-news/2015/jan/31/british-army-facebook-warriors-77th-brigade?CMP=share_btn_fb

“The British army is creating a special force of Facebook warriors, skilled in psychological operations and use of social media to engage in unconventional warfare in the information age. The 77th Brigade, to be based in Hermitage, near Newbury, in Berkshire, will be about 1,500-strong and formed of units drawn from across the army. It will formally come into being in April.

The brigade will be responsible for what is described as non-lethal warfare. Both the Israeli and US army already engage heavily in psychological operations. Against a background of 24-hour news, smartphones and social media, such as Facebook and Twitter, the force will attempt to control the narrative. The 77th will include regulars and reservists and recruitment will begin in the spring. Soldiers with journalism skills and familiarity with social media are among those being sought.

An army spokesman said: “77th Brigade is being created to draw together a host of existing and developing capabilities essential to meet the challenges of modern conflict and warfare. It recognises that the actions of others in a modern battlefield can be affected in ways that are not necessarily violent.”

The move is partly a result of experience in counter-insurgency operations in Afghanistan. It can also be seen as a response to events of the last year that include Russia’s actions in Ukraine, in particular Crimea, and Islamic State’s (Isis) takeover of large swaths of Syria and Iraq. Nato has so far been unable to find a counter to what the US and UK claim is Russia creating unrest by sending in regular troops disguised as local militia, allowing president Vladimir Putin to deny responsibility.Isis has proved adept at exploiting social media to attract fighters from around the world.

The new brigade is being named the 77th in tribute to the Chindits, the British guerrilla force led by Maj Gen Orde Wingate against the Japanese in Burma during the second world war. Wingate adopted unorthodox and controversial tactics that achieved successes completely disproportionate to the size of his forces, sending teams deep into Japanese-held territory, creating uncertainty in the Japanese high command and forcing it to alter its strategic plans. In a nod to the Chindits, members of the 77th Brigade will have arm badges showing a mythical Burmese creature.

The aim is that the new force will prove as flexible as the Chindits in the face of the dizzying array of challenges being thrown up in the early part of this century. The creation of 77th Brigade comes as the commander of Nato special operations headquarters, Lt Gen Marshall Webb, speaking in Washington this week, expressed concern about Russia and about Isis.

“Special operations headquarters is uniquely placed to address this,” he said. “We tend to take an indirect approach. We can engage without being escalatory or aggressive. We tend to view things from an oblique angle, and we absolutely acknowledge that trust, information-sharing and interagency collaboration is crucial.”

Battlefield, a Call-of-Duty

OorlogZe vinden het prachtig, games als Battlefield bijvoorbeeld. Dagelijks leveren alleen al in Nederland tienduizenden digitale warriors strijd tegen de imaginaire vijand. Vanachter de keukentafel, onderuit op de bank of liggend in bed strijden de good guys tegen the bad guys. Killing in full colour alsof men er zelf bij is. Onder het genot van een halve tray aldi-bier en twee smaken lidl-chips schieten deze digitale helden het leven uit de tot terrorist en tegenstander uitgetekende opposant. Het is maar een spelletje en nee hoor, het is niet dat ze er aan verslaafd zijn maar ze kijken telkens wel weer reikhalzend uit naar de opnieuw ver-her-beterde gameversie van zowel deze als andere games.

Maar helaas niks onschuldig spelletje, nix game, in wezen zijn deze games niets anders dan instructiefilms, in de kern opgezet door oorlogszuchtige en strijd en vernietiging predikende smeervinken. Monkey see, monkey do! Een super misleidende en uitermate effectieve vorm van oorlogspropaganda en qua opzet gelijk aan de door het Britse Rijk begin 20e eeuw opgezette kindleger, suikerzoet verpakt onder de noemer Scouting. Op een speelse manier werden de kids van toen klaargestoomd voor de oorlogsvorm zoals men toentertijd gewoon was te strijden. Het fascistische Duitsland in de jaren ’30 van de vorige eeuw had naar Engels voorbeeld de Hitlerjugend op de jeugdige benen gebracht. Het is nooit weg geweest, nu – in het begin van de 21-eeuw – wordt op de meest brein beïnvloedende manier met exact dezelfde technologie de oorlogsvorm getoond zoals men vandaag de dag gewoon is te strijden. In wezen kan gesteld worden dat de war-gamers van nu de zelf geschoolde digitale infanterie is, een soort van op afroep in te zetten Hitlerjugend 2.0

Aan de bron van de zo populair gemaakte wargames staat de USMA, oftewel de United States Military Acedemy, ook bekend onder de naam West Point. Het was kolonel Casey Wardynski, professor aan de USMA die in 1999 het concept van America’s Army liet ontwikkelen “using computer game technology to provide a virtual Soldier experience. Game technology used by the U.S. government as a platform for strategic communication, recruitment, and the first use of game technology in support of U.S. Army recruiting. Playing these games is a form of participating in war.” In opdracht en gefinancierd door de Amerikaanse regering bracht Wardynski,, samen met Majoor Chris Chambers en Majoor Bret Wilson dit spel gratis via internet op de markt. In 2014 waren er bijna 11.000.000 (elf miljoen !!) geregistreerde gebruikers. Het gewenste effect is uitmuntend 26% van alle nieuwe Amerikaanse recruiten zegt door het spel gemotiveerd te zijn dienst te namen in het leger. Per saldo zijn alle wargames aan elkaar schatplichtig en streven ze allen hetzelfde dood en verderf zaaiende doel na.

Wat de cijfers zijn voor Isis, Al-Nusra en andere islamitische vrijheidsstrijders is niet bekend, maar is hun brein niet anders van samenstelling of opbouw en kunnen talloze real-life voorbeelden gegeven worden. Bommen in Bagdad, Vernietiging in Yemen, Dood en verderf in Syrië. Volkeren die zichzelf slachten, daarbij financieel en materieel vergiftigd worden door oorlogsbankiers en wapenfabrieken, volkeren die zichzelf en hun hart in lichte-laaie zetten en de wereld in on-rust. Volkeren die uitwaaieren over de wereld, de daders zowel de slachtoffers die asielzoekend hun geschillen en de haat meenemend, als brandende stukken hout die het vuur uiteindelijk overal opnieuw zullen laten oplaaien.

Originated the concept for using game technology to create a virtual “test drive” of Soldiering. Managed realization of this concept (America’s Army) in which over 11 million players have invested over 260 million hours exploring Soldiering.

Managed a high-performing team of marketing and software innovators who have made “America’s Army” the premier Advergame. Delivering engaging marketing at 10% the cost of traditional methods, “America’s Army” is the Army’s most cost effective marketing program. “America’s Army” players are 26% more likely to include military service in their goals than non-players. The Game has also become an enterprise training/education solution in organizations ranging from the Special Forces to the National Counterterrorism Center.

Bron: https://www.linkedin.com/in/caseywardynski

MH17, misleidende berichtgeving

Ilja beertjeIlja, een commandant van de Oost-Oekraïense strijdkrachten, afkomstig uit het plaatsje Cherson heeft als taak de rampplek van de MH17 te controleren. Hij pakt een kinderspeelgoedje op, toont het aan de vele persfotografen en filmjournalisten, brengt daarmee zijn walging tot uitdrukking, vraagt zich af wat mensen bezield om weerloze burgers te vermoorden en slaat uit respect en ter herdenking een kruis.

Ilja – ‘de knorrige’ – zoals zijn bijnaam luidt is, zonder dat hij het zich ten volle beseft, een speelbal van de schaamteloze en manipulerende  propagandisten die hem neerzetten als een monster. De immer liegende en stemmingmakende Telegraaf schildert hem af als een lompe genietende en sadistische bruut en Nederlandse ‘bewindslieden’ slikken de leugens als zoete broodjes en kwelen en kwaken schaamteloos de liegende media na.

 

 

Zie het laatste stuk van deze bijdrage van éénvandaag, uitzending van 27 december 2014

sitestat

Als de mensen eens wisten

leugens (1)

David Lloyd George, de Engelse minister-president in de Eerste Wereldoorlog zei over deze oorlog het volgende: “Als de mensen de werkelijkheid wisten, zou de oorlog morgen worden beëindigd.” 

Zoals vroeger leeft ook vandaag de dag bij veel mensen de overtuiging dat de werkelijke macht niet in handen ligt bij de gekozen (volks-)vertegenwoordigers maar in handen is van elites die o.a. bestaan uit (deels onzichtbare) genootschappen en multinationals.

Tijdens een bijeenkomst van Nobelprijswinnaars in Lindau in 1978 liet de Joodse biochemicus, pacifist en emeritus hoogleraar George Wald weten dat naar zijn mening andere machten achter de schermen aan de touwtjes trokken:

I do not believe that in the West the governments actually rule. According to me it’s the accomplices of the huge financial and industrial powers that rule. There are innumerable multinationals that, like global giants, have gathered power and immense wealth. These are not just companies, they are world powers. Do they have military power? Of course they have military power. Can they control and manage power? Of course, they manage our governments.”

De in 1993 afgetreden Engelse minister van Financiën Lord Norman Stewart Hughson Lamont liet zich ook uit over de ‘macht-achter-de-macht’:  ”it is impossible to continue in a parliament which in fact is controlled by unseen hands”.

André Truyman, Nederlands auteur en TV-journalist bij o.a. de omroepen KRO en IKON schreef over deze economische machthebbers in zijn op 2002 uitgegeven boek ‘Zwijgen betekende goud’ op pagina 244 het volgende:

Alles kan nu verkocht en gekocht worden in heel de wereld. De eerste viool hierbij wordt echter niet gespeeld door de politiek, maar door een paar honderd multinationals, transnationals of internationals van het type Shell of het type ITT. Zij bezitten al sinds het begin van de jaren zeventig het grote supra-nationale kapitaal. Daarmee hangt een net van internationale banken, euro-dollars en dergelijke meer samen, die in essentie statenloos en door geen politiek bestuur meer te controleren zijn. Deze multinationale corporaties hebben een hoofdkantoor in New York of Tokio, en een ander hoofdkantoor in het Zwitserse Zürich, terwijl zij produceren in Zuid-Oost Azië. Niemand kan ook maar enigszins achterhalen waar ze eigenlijk thuishoren. En zij bepalen de zogenaamde vrije markteconomie.”

Hans Daudt, emiritus-hoogleraar en politicoloog schreef op 18 mei 2002 in het blad de ‘Financieel Economische Tijd’ over deze niet gekozen maar (zelf) benoemde elite: ‘Onze democratie is flauwekul. Wie of wat kiest een burger als hij zijn stem uitbrengt? Géén commissaris van de koningin, géén minister-president en géén staatshoofd. Ook in het parlement zitten géén gekozen vertegenwoordigers van het volk meer, maar benoemde mensen.’ – ‘Het enige verschil met vroeger is dat de functies niet erfelijk onder de adel worden verdeeld.’

Als de mensen de werkelijkheid wisten, zou elke oorlog morgen worden beëindigd

 

Manipulation & Controlled Demolition

wereldbolNiemand minder dan de vroegere Engelse minister-president Benjamin Disraëli (tussen 1868 en 1880 meervoudig in functie) deed in zijn in 1844 gepubliceerde werk ‘Coningsby, the new Generation’ uit de doeken dat het niet de overheden waren die regeerden maar dat ze slechts het overheidsapparaat controleerden! Op hun beurt werden die overheden namelijk “gecontroleerd door de verborgen hand.”

Fré Morel – Vasthoudend, volhardend met open geest, niet links of rechts, maar VRIJ-denkend

Vrijmetselaar Disraëli wist waarover hij sprak omdat hij net als alle andere staatshoofden die machtspositie kon bekleden omdat ‘men’ hem op die plaats accepteerde c.q. geplaatst had. In 1856 liet Disraëli weten dat “Italië, Frankrijk, een groot deel van Duitsland en overige landen, bedekt zijn met een netwerk van geheime organisaties” die geen constitutionele regeringen wilden maar “het eigendom afschaffen en de kerkelijke geestelijkheid verjagen” als doel hadden.

Ook een andere Engelse minister-president Robert Cecil (Lord Salisburytussen 1885 en 1902 meervoudig in functie) meende als ervaringsdeskundige over het bestaan ervan iets te moeten zeggen. Kort voor zijn dood in 1903 verklaarde de lord – voluit Robert Arthur Talbot Gascoyne-Cecil, de derde hertog van Salisbury – “Wij hebben geen keus, de vloedgolf heeft zich gekeerd en wie ben ik, wie zijn wij, dat wij het zouden proberen de vloed tegen te houden? Wij hebben met machten te doen die groter en sterker zijn dan wij in staat zijn te beteugelen” en hij bedoelde daarmee dat “er niet gestreden werd tegen vlees en bloed, maar tegen overheden, tegen de machten, tegen geweldhebbers van de wereld.” Salisbury kon het weten, hij was zelf prominent lid van een uiterst machtig en illuster non-gouvernementeel genootschap, de Pilgrims Society en lid van de ‘Round-Table’.

Andrew Carnegie, een machtige industrieel naar wie ook de heldenmedaille is vernoemd, meende in 1886 door middel van de publicatie “Triumphant Democracy” ‘de wereld’ ook op de hoogte te moeten brengen van een groep die naar zijn mening allesbepalend was. Naar zijn oordeel waren er maar zes of zeven mensen nodig om de natie in oorlog te brengen zonder daarbij rekening te hoeven houden met het Parlement:

“My American readers may not be aware of the fact that, while in Britain an act of Parliament is necessary before works for a supply of water or a mile of railway can be constructed, six or seven men can plunge the nation into war, or, what is perhaps equally disastrous, commit it to entangling alliances without consulting Parliament at all. This is the most pernicious, palpable effect flowing from the monarchial theory, for these men do this in ‘the king’s Name,’ who is in theory still a real monarch, although in reality only a convenient puppet, to be used by the cabinet at pleasure to suit their own needs.” Garnegie moest het kúnnen weten, ook hij maakte deel uit van de ‘Pilgrims Society’.

Walther Rathenau, de Duitse minister van economische zaken ten tijde van de Eerste Wereldoorlog meende eveneens een waarschuwend geluid te moeten laten horen. Op 25 december 1909 verscheen het van zijn hand afkomstige artikel “Geschäftlicher Nachwuchs” in het Weense blad Neue Freie Presse. Daarin schreef hij dat een groep selecte van driehonderd (elkaar bekende) mannen het economische lot van Europa bepaalde en zelf hun opvolgers kozen.

“Dreihundert Männer, von denen jeder jeden kennt, leiten die wirtschaftlichen Geschicke des Kontinents und suchen sich Nachfolger aus ihrer Umgebung.”

Tijdens de presidentsverkiezingen van 1912 was het Theodore Roosevelt die liet weten dat andere machten aan het roer stonden dan de burgers in gedachten hadden “Behind the visible government there is an invisible government upon the throne that owes the people no loyalty and recognizes no responsibility.”

Sir Winston Churchill, de vermaarde vroegere Engelse minister-president (tussen 1940 en 1955 meervoudig in functie) deed ook een boekje open over deze – naar zijn mening – achter de schermen opererende machthebbers. Op 8 februari 1920 plaatste de Illustrated Sunday Herald een bijdrage van zijn hand waarin hij de betrokkenheid van een criminele kliek schetste

“Vanaf de dagen van Spartacus Weishaupt tot die van Karl Marx, tot die van Trotsky, Bela Kuhn, Rosa Luxemburg, en Emma Goldman, groeide dit wereldwijde komplot gestaag. Dit komplot speelde een absoluut herkenbare rol in de tragedie van de Franse Revolutie. Het was de drijfveer van elke omverwerpende beweging gedurende de negentiende eeuw; en nu uiteindelijk heeft deze bende van buitengewone persoonlijkheden uit de onderwereld van de grote steden van Europa en Amerika, het Russische volk bij de haren gegrepen, en zijn praktisch de onbetwiste meesters geworden van dat enorme imperium.”

Churchill moest het weten, óók hij maakte deel uit van het netwerk van de Pelgrims Society. Het volgende citaat: “Men moet werkelijk blind zijn, om niet te zien, dat hier op aarde een groot plan uitgevoerd wordt, en dat wij als trouwe knechten aan de verwerkelijking daarvan, slechts mogen meewerken” moet volgens diverse bronnen aan Churchill toegeschreven worden.

Churchill zou – net als zijn voorgangers Disraëli en Salisbury – niet de enige minister-president zijn die zich in de loop van de geschiedenis meende te moeten uitlaten over een zogenaamde ‘onzichtbare wereldregering’ die achter de schermen de macht in handen zou hebben. De voormalige Franse minister-president Georges Clemenceau (tussen 1906 en 1920 meervoudig in functie) meende ook een duit in het zakje te moeten doen. Op 27 november 1926 verschenen zijn woorden in het blad L’Illustration

“De waarheid is, dat wij, onder verschillende benamingen, nooit door iets anders geregeerd zijn dan door kleine groepen, waarvan de belangen met idealistische praatjes worden gestoffeerd.”

Ook John F. Hylan, de voormalige burgemeester van de stad New York, liet tijdens een bijeenkomst in Chicago weten dat volgens hem een kleine machtselite achter de schermen de macht in handen had. In de New York Times van 27 maart 1922 stond te lezen dat volgens hem de echte bedreiging voor de democratie gevormd werd door

“de onzichtbare regering die haar slijmerige tentakels als een reuzenoctopus over de stad, staat en natie uitspreidt… Aan het hoofd van die octopus staan de belangen van Rockefeller-Standaard Oil en een kleine groep machtige banken waarnaar over het algemeen verwezen wordt als de banken die de regering van de VS feitelijk voor hun eigen egoïstische doelen runnen.” – (“… there are forces and events too big, too powerful, with so much at stake for other people or institutions, that you cannot do anything about them, no matter how evil or wrong they are and no matter how dedicated or sincere you are or how much evidence you have. This is simply one of the hard facts of life you have to face.”)

William Colby, Voormalig CIA directeur. De voormalige Engelse minister-president Stanley Baldwin schreef in 1935

“De staten, waaronder de Britse kroon, beschikken niet meer over hun toekomst. Onzichtbare machten, zowel in mijn land als elders, behartigen hun eigen belangen en jagen een afschuwelijk idealisme na.” In 1941 schreef Sir Edward Levy-Lawson, de latere Lord Burnham, lid van de selecte Pilgrims Society ”de bekende leiders, presidenten, koningen, senatoren, kamerleden en generaals, zijn niet de echte leiders.

Disraëli, Salisbury, Churchill, Clemenceau, Rathenau, Roosevelt, Carnegie, Hylan, Wald, Colby, Baldwin, Burnham – personen die bepaald niet als fantaserende idioten te boek staan en met elkaar gemeen hebben dat zij van mening zijn dat er zoiets fantastisch als een onzichtbare macht bestaat.

Ook de Nederlandse historicus Dr. Mr. Frans Gosses was van mening dat er sprake was van een Governing, Privileged Class(es). In zijn in 1946 uitgebrachte proefschrift uit augustus 1945 met de titel Het bestuur der buitenlandsche betrekkingen in Engeland vóór den eersten wereldoorlog schreef hij op pagina 19 (o.a. over Groot-Britannië):

…zij, die de meerderheid van de kiezers vormen hebben niet de leiding van een land. Die leiding is in handen van een kleine minderheid, welke op elk gebied de toon aangeeft, van een Governing Class. Ze beheerst niet alleen het politieke maar ook het sociale leven, ze is even machtig in het parlement en in de regering…” Achter de schermen opererende schimmige machtselites waarvan de meest uiteenlopende personen, organisaties, genootschappen en bedrijfstakken deel uitmaken.

Hun ultieme doel schijnt het te zijn de absolute macht en controle over alle grondstoffen, delfstoffen, handel en industrie in handen te krijgen. Een, als het zo uitkomt, elkaar beconcurrerende dan weer coöpererende elite die over de aarde als een plunderplaneet beschikken en haar bewoners ondergeschikt maakt aan hun groter doel. Kortom in een grenzen-loze wereld de absolute heerschappij nastreven over alles wat ademt, leeft, beweegt en waarde heeft. Een machtshongerige kliek die van mening is boven de gewone burgers verheven te zijn.

Een stel psychopaten dat zichzelf met een haast onaantastbare, goddelijke status omgeven heeft, die haar volledig eigen agenda heeft en nastreeft. Een agenda waarin andere begrippen van tijd (eeuwige schuld en boete) en andere vormen van strijd (waarin wij tegen zij worden uitgespeeld) opgenomen zijn die voor de gewone sterveling verborgen en onbegrijpbaar blijft. De toverformule these + antithese = synthese wordt daarbij – in omgekeerde volgorde – als een zeer bruikbare formule gehanteerd. De voorop gezetheid waarmee deze kliek lijkt te opereren verschaft hen een zekere mate van bovennatuurlijke en onbegrepen helderziendheid. Hun doel?

Deutschlanddämmerung – Volksverdomming & Manipulatie

deutschland_schafft_sich_ab-copy

 

 

 

 

 

Het is mei 2008 als SPD-politicus Thilo Sarrazin benaderd wordt door de Deutsche Verlag-Anstalt (DVA) met het verzoek een manuscript te schrijven. Zogezegd is de bedoeling hierachter dat het in boekvorm bijdragen zal aan het politieke debat over de Duitse Sociaalstaat.

Tobias Winstel, de dan 35 jarige Publishing Director van het DVA brengt dit verzoek over aan de dan 63-jarige Sarrazin. Van Sarrazin – die naast politicus tevens bankier en bestuursvoorzitter is van de Deutsche Bundesbank – zijn dan, met name in de jaren ’70 van de vorige eeuw, al diverse boekwerken verschenen, zoals Ökonomie und Logik der historischen Erklärung (1974) Kritischer Rationalismus und Sozialdemokratie (1975) Investitionslenkung. Spielwiese oder vorausschauende Industriepolitik?(1976) Theorie und Politik aus kritisch-rationaler Sicht (1978). In 1998 volgt dan Der Euro, Chance oder Abenteuer?

Wir essen unser Saatgut auf wordt verkozen tot werktitel voor het nieuw te schrijven manuscript en ter ondersteuning worden twee ghostwriters (waaronder een Turkse) aan dit project toegevoegd. In de aanloop naar de geplande publicatiedatum worden in regelmatig overleg met DVA tekstaanpassingen en wijzigingen aangebracht en passeren verschillende boektitels de revue zoals Deutschlanddämmerung en Deutschland im Abendlicht. Na de auteurscorrecties wordt afsluitend gekozen voor de uiteindelijke boektitel: Deutschland schafft sich ab, Wie wir unser Land aufs Spiel setzen.

Met als officieel geplande presentatiedatum 30 augustus 2010 verschijnt in januari van hetzelfde jaar het 512 pagina’s tellende kloeke boekwerk op de markt. Zonder dat nog maar één exemplaar over de toonbank gegaan is zorgt negentien maanden hieraan voorafgaand een zorgvuldige geplande media campagne – waarin Der Spiegel het voortouw neemt – ervoor dat er in Duitsland een enorme ophef ontstaat. In een voorpublicatie trakteert Der Spiegel zijn lezers op de nogal gepeperde uitspraken die Sarrazin doet in Deutschland schafft sich ab. Ze maakt gewag van de veronderstelde achterlijkheid van de Turken en Marokkanen ten opzichte van Duitsers en afwijkende genetische kenmerken die Basken en Joden bezitten.

De campagne van Der Spiegel zorgt ervoor dat binnen één week de complete oplage van 25.0000 stuks compleet zijn uitverkocht en Sarrazin in het middelpunt van de belangstelling staat. De Duitse media buitelt over elkaar heen en maakt luidkeels misbaar en melding van begrippen als Ausländerfeindlichkeit, Jodenhaat, racisme en antisemitisme. Vanaf dat moment is Sarrazin de opvolgende maanden niet uit de media weg te slaan met als (in)direct resultaat dat van het boek recordoplages gedrukt en verkocht worden. Het wordt een absolute kas-kraker!

Tienduizend verkochte exemplaren per dag is geen uitzondering en in mei 2011 heeft het totaal aantal verkochte exemplaren de grens van anderhalf miljoen stuks bereikt!

Voor de kritische denker moeten er bij dit hele mediacircus toch zaken zijn die opvallen en in het oog springen?

Had bijvoorbeeld de DVA, had Sarrazin niet kunnen vermoeden wat voor heftige en negatieve reacties het boek zou oproepen? Vanuit het ‘niets’ is daar zo ineens een boekwerk dat provoceert, opruiende tekst bevat en waar op zijn zachtst gezegd spraakmakende stellingen ingenomen worden. Wat is het doel hiervan en mogelijk erachter? Is het misschien mogelijk dat men te maken heeft met gerichte manipulatie? Een aller-smerigste marketingtruc, een emotionele brainwash om gedachten te sturen, denkpatronen aan te leggen en deze te stroomlijnen? Is hier sprake van geraffineerde propaganda met de bedoeling mensen en groepen tegen elkaar op te zetten?

Nadere beschouwing

Het boek van Sarrazin is uitgebracht door de Deutsche Verlags-Anstalt, Neumarkter Strasse 28, D-81673 München. Het DVA Verlag maakt sinds 2005 onderdeel uit van het Random House GmbH een mega-uitgeverij dat op haart beurt onderdeel uitmaakt van het Duitse mediaconglomeraat Bertelsmann AG. De grootste Europese uitgever op het gebied van tijdschriften en kranten met meer dan 250 tijdschriften in 20 landen is het in Hamburg gevestigde Gruner + Jahr (GUJ). Ook dát bedrijf maakt onderdeel uit van … Bertelsmann AG. Het blad Der Spiegel dat de voorpublicatie bracht van het boek van Sarrazin waarmee het mediacircus startte is eigendom van Spiegel-Verlag Rudolf Augstein GmbH & Co. KG, waarvan Gruner + Jahr meer dan 25% aandelen bezit.

Bertelsmann AG is een van de grootste en invloedrijkste mediaconglomeraten ter wereld. De RTL Group uit Luxemburg, dat ruime aandacht en zendtijd aan Sarrazin en Deutschland schafft sich ab reserbeert  is voor ruim 90% eigendom van …. Bertelsmann AG dat in 11 landen 45 televisiezenders en 32 radiostations heeft.  De multimediapoot van Bertelsmann AG is Arvato, waaronder ook invloedrijke bladen vallen als Welt am Sontag, Frankfurter Allgemeine Zeitung en Süddeutsche Zeitung die allen stuk voor stuk hebben bijgedragen aan het propaganda- & mediacircus. In het hele verhaal loopt als een rode draad en overduidelijk op de achtergrond richting het Bertelsmann concern. Hetzelfde Bertelsmann AG dat in Nederland o.a. de publieksvoorlichting van postbus 51 verzorgd!.

Opmerkelijk is dat DVA Verlag een aantal toonaangevende auteurs in haar Fonds weet, waaronder: Erich Fromm – Joods wetenschapper, Georg Ebers – Joods egyptoloog en schrijver, Marcel Reich-Ranicki – Joods auteur, Peter Scholl-Latour – Joods auteur, Albert Einstein – Joods wetenschapper, Konrad Adenauer – voormalig Duits Bondskanselier en Sebastian Haffner – Auteur van het boek “Anmerkungen zu Hitler”

Nog opmerkelijker is het dat de oprichter van het Bertelsmann concern, Heinrich Mohn een fervent NAZI-aanhanger was en financier van Hitler’s NSDAP en in het bijzonder van de Schütz Staffel (SS). Daarnaast was Heinrich Mohn lid en mede-financier van Deutsche Luftsport Verbund, het in  maart 1933 door de NSDAP opgerichte voorloper van de latere Luftwaffe en waren zijn kinderen lid van de Hitlerjügend (HJ). Het Bertelsmann concern was dé grootste uitgever in Nazi-Duitsland met meer dan 19.000 uitgebrachte, voor het merendeel antisemitische, haat verspreidende en opruiende boektitels. Met recht kan hier gesproken worden van

Deutschlanddämmerung – Volksverdomming & Manipulatie 

Leven of dood

vredesteken

 

 

Het afgebeelde teken van ‘leven’ = vrede wordt (on?)bewust verkeerd geplaatst. Het drievorkje moet aan de bovenzijde gesitueerd zijn, naar onderen geeft het de dood weer.