Schuilen onder ’t Hemelschip

In Noord- en Oost Nederland maken ze nog steeds deel uit van het landschap, de streekeigen boerenschuren. Dat deze qua vormgeving nagenoeg gelijk en schatplichtig zijn aan de duizenden jaren oude Langhusen uit de Vikingtijd zal velen niet direct bekend zijn.

Van oorsprong zijn de Langhusen zo opgebouwd dat het ietwat gebogen dak gedragen wordt door een constructie van houten draagbalken. De (lage) zijmuren zijn in deze constructie niet dragend maar dichten de afstand tussen grond en dakconstructie. De driehoekige (en ten opzicht van het dak verticaal dan wel terug leunend geplaatste) opening bovenin aan de beide dak-einden werd van oorsprong iets overhangend overkapt en diende dezen ter door- en ontluchting onder andere voor de rookgassen. Die daken werden gezien als omgekeerde schepen met de kiel naar de zon, maan en sterren gericht, naast praktische vormgeving ook een grote symbolische waarde. Ter afwering en bescherming van kwade geesten en invloeden werd op de nok een (be)middelaar bevestigd. Mens, dier en goed hadden toegang via zijingangen.

Duizenden jaren later hebben de traditionele boerenschuren in de basis nog veel van de oorspronkelijke vorm behouden. De muren aan de lange zijden zijn hoger opgetrokken terwijl de muren aan de voor- en achterzijde vaak een dubbele hoogte hebben.

Ook de toegang is in de loop der jaren daar naartoe verplaatst. Het korte afgeschuinde dak aan voor en achterzijde wordt wolfskap genoemd en het daarboven geplaatste driehoekige houten schot met (h)uil en doortocht opening heeft nu de naam uilenbord. In tegenstelling tot wat algemeen aangenomen wordt is dit niet specifiek en typisch Fries, net als de middelaar en zwanen- c.q. bogensymboliek.

Foto’s: Wikipedia – licensefree & eigen foto’s (Longhus in de Lofoten, boerenschuren in Noord-Drenthe en Noord-Groningen)

Venezuela Oil War

In januari 2019 wordt Venezuela – het land met nagenoeg de grootste olievoorraden ter wereld – door de USA de wacht aangezegd. President Maduro, aangeduid als de socialistische tiran, krijgt welgeteld acht dagen om de zichzelf tot president ingezworen 35-jarige Juan Guaidó legaal in zijn stoel te plaatsen. Zo niet, dan zal de USA het land met militaire middelen de gewenste vorm van democratie opleggen. Guaidó kan niet anders dan gezien worden als een trekpop in dienst van Amerikaanse (olie/bankiers)belangen.

Tulsi Gabbard, lid van het Amerikaanse Congres liet hierover op 28 januari 2019 het navolgende weten:

“It’s about the oil … again. Bolton(*) just exposed real motive for intervention in Venezuela: “We’re in conversation with major American companies now…It would make a difference if we could have American companies produce the oil in Venezuela. We both have a lot at stake here.” (*Robert Bolton, politicus en Nationaal Veiligheidsadviseur van de Amerikaanse president).

Alle oorlogen zijn het gevolg van misleiding en bedrog en lopen volgens tevoren opgestelde schema’s en scenario’s. Zo is bijvoorbeeld de omverwerping van de gekozen regering van Guatemala in de jaren ’50 en de aanstaande regimechange in Venezuela van het zelfde laken een pak. Onderstaand voorbeeld is afkomstig uit het boek ‘oorlog is misleiding en bedrog – Fre Morel, uitgave Uitgeverij de Blauwe Tijger.

De United Fruit Company (UFC) bezat in Guatemala vele grote bananenplantages, in feite was het de UFC die al vele tientallen jaren het land controleerde, daarbij geholpen door stromannen en collaborerende corrupte dictators. De onvrede leidde in 1950 tot een staatsgreep toen kolonel Jacobo Arbenz Guzmán de macht greep in deze bananenrepubliek. Guzmán werd in 1951 tot president gekozen en in het in 1952 uitgevaardigde decreet 900 beloofde hij de Guatemaltese burgers de UFC in 1953 het land uit te zetten. Guzmán introduceerde een landhervormingsprogramma waarin al het braakliggende grondgebied ingezet zou worden voor de verbetering van de economie en de verhoging van de levensstandaard. Dit gebied was voor 72% in handen van een kleine elite die slechts 2% uitmaakte van de bevolking. Het populaire regime van Guzmán bood daarvoor de UFC in ruil een schadevergoeding aan van $ 600.000,– die echter categorisch geweigerd werd. In plaats daarvan schakelde de UFC Mr. Mastermind Edward Louis Bernays in om president Guzmán van zijn plaats te wippen. Bernays creëerde met behulp van de media een irrationele angst dat Guatemala een bedreiging was voor de Amerikaanse Democratie en dat de communisten voor de deur stonden. Rusland, het Rode Gevaar kwam eraan. Niet de UFC, die volledig buiten beeld werd gemanoeuvreerd, maar alles waar Amerika voor stond werd aangevallen, de veelgeprezen eigen democratie, de vrijheid, de onafhankelijkheid, het was Amerika dat bedreigd werd. Guzmán, een door de bevolking rechtmatig gekozen democratisch socialist, werd door Bernays gepresenteerd als een communistische dreiging. Hij liet journalisten uitnodigen die door omgekochte politici bewust verkeerd werden ingelicht en voorlogen dat Guzmán een door Moskou gestuurde stroman was. De uitgenodigde journalisten werden getrakteerd op een heuse anti-Amerikaanse betoging, uitgevoerd door werknemers van de UFC en vakkundig georganiseerd door Bernays.

Bernays creëerde ook het The Middle American Information Bureau, een nep-nieuwsagentschap dat de Amerikaanse media bombardeerde met persberichten waarin geschreeuwd werd dat Guatemala door Rusland gebruikt zou worden als een bruggenhoofd voor een aanval op Amerika. De Amerikaanse overheid gaf de CIA (onder regie van Howard Hunt – later bekend van het Watergate schandaal) de opdracht het bewind van Guzmán omver te werpen. In samenwerking met de UFC werd een rebellenleger opgericht, gefinancierd en getraind (Operatie PBSUCCESS). Kolonel Carlos Castillo Armas werd als rebellenleider naar voren geschoven om in 1954 de macht over te nemen. Deze door de CIA gecreëerde rebellen, die door Bernays als Freedomfighters werden neergezet, zouden met succes de democratie in Guatemala herstellen en Amerika behoeden voor het Rode Gevaar.

Picture: license free, Wikipedia

Bloedbad in Katyn 1940

Schuldbekentenis Moskou bloedbad Katyn krijgt gevolgen

Tranen in Polen na late erkenning

Nieuwsblad van het Noorden, 14 april 1990

Warschau (AP) De moord op de Poolse officieren bij het plaatsje Katyn heeft het Poolse nationale geweten 50 jaar beziggehouden en de bekentenis van de Sovjetunie schuldig te zijn aan de moordpartij is in Polen dan ook ontvangen met tranen van verdriet en woede over de late erkenning.

Bozena Lojek van de ‘families van Katyn’, wier schoonvader tot de slachtoffers behoorde, verklaarde blij te zijn dat na zoveel jaar de waarheid eindelijk onthuld is. Zij zei dat de misdaden nog niet verjaard waren en dat de bekentenis politieke en economische gevolgen zal hebben. Volgens Lojek eisen de familieleden van de slachtoffers vervolging van de nog in leven zijnde daders en willen zij herstelbetalingen.

Radio Moskou maakte gisteren bekend dat de Sovjetunie de schuld aanvaardt voor de moord op 15.000 Poolse krijgsgevangenen, die in 1940 in de bossen bij het plaatsje Katyn door de troepen van de NKVD, de voorloper van de KGB, omgebracht zijn. Uit officiële documenten is gebleken dat de NKVD de hand heeft gehad in de dood van tenminste 4.500 officieren. De onthulling viel samen met het drie-daags staatsbezoek van de Poolse president Wojciech Jaruzelski.

Spijt

“Ik heb spijt dat mijn moeder dit niet meer kan meemaken”, zei een huilende Wanda Zadrozna, die er aan toevoegde dat het goed was dat de waarheid nu in de geschiedenisboeken geschreven kan worden. “Het is goed dat misdadigers hun misdaden toegeven”, aldus Lech Walesa van de vakbond Solidariteit. Walesa zei ook dat met de schuldbekentenis slechts een probleem is opgelost en dat andere kwesties zoals herstelbetalingen voor de Sovjet-bezetting van Oost-Polen in 1939 en de toegang tot gebieden in de Sovjetunie die “emotioneel gevoelig” voor Polen zijn, nog moeten worden geregeld.

Uit de documenten die nu in Moskou openbaar zijn gemaakt, blijkt dat de ongeveer 15.000 Poolse officieren, die in 1939 nadat het Rode Leger Polen was binnengetrokken gevangen waren genomen, in drie kampen vastgehouden werden. De stoffelijke resten van de gevangenen uit het kamp Kozielsk zijn bijna allemaal gevonden, maar over het lot van de 10.000 gevangenen die in de kampen Starobielsk en Ostachow vast werden gehouden is tot op heden niets bekend.

De nabestaanden eisen dan ook vooral informatie over het lot van deze groep. Volgens nooit bevestigde berichten zijn zij om het leven gebracht door verdrinking in de Poolzee of de Oostzee. De Poolse historicus Wojciech Ziembinski verklaarde dat de Sovjetunie tot op heden de lokatie van de twee kampen niet heeft willen onthullen. In 1987 werd een gezamenlijke Sovjet-Poolse historische commissie ingesteld om een onderzoek in te stellen naar Katyn en naar andere “witte plekken” in de geschiedenis van de twee landen. Vorig jaar stelden de Poolse leden van de commissie vast dat de Sovjetunie schuldig was aan de moordpartij, maar een gezamenlijk rapport is nooit verschenen.

Nadat nazi-Duitsland Polen op 1 september 1939 was binnengevallen, viel het Rode Leger op 17 september Polen zonder oorlogsverklaring in de rug aan. Daarna zat de Sovjetunie met meer dan 130.000 Poolse militairen op haar grondgebied, zonder te weten wat met hen te doen. Al twee dagen na de Sovjet-inval zette de NKVD, een netwerk van kampen voor hen op. Meer dan 40.000 militairen werden aan de nazi’s overgedragen.

Hekel

Begin 1940 werd besloten dat de kampen Kozielsk, Starobielsk en Ostachow zouden worden gesloten. De gevangen officieren en onderofficieren kregen te horen dat zij terug naar Polen moschten gaan. “In werkelijkheid was daar geen sprake van”, aldus de Sovjethistorica Natalja Lebedeva in het weekblad Moscow News. “Aan de nederlaag van de jonge Sovjetstaat tegen Polen in 1920 had Stalin een grondige hekel aan de Poolse generale staf overgehouden. Daarnaast moest in de kampen plaats worden gemaakt voor 50 tot 70.000 burgers die uit de Baltische staten werden gedeporteerd.”

In de jaren ’40 trachtte de NKVD alle sporen van de moord uit te wissen. Documenten die betrekking hadden op de Polen moesten in aanwezigheid van een NKVD-officier worden verbrand. Hierin is de geheime dienst niet geheel geslaagd. “Documenten met de schietbevelen hebben we niet teruggevonden”, zegt Lebedeva, “maar wel de marsroutes naar de executieplaatsen.”

(NB: Zie ook de Nederlandstalige oorlogspublicatie: Demonendans op den Geitenberg, waarin deze slachtpartij wordt behandeld.)

 

De slachting van Katyn 1940

In de periode van 28 tot 30 april 1943 heeft een commissie, bestaande uit vooraanstaande vertegenwoordigers van gerechtelijke medici en criminologen der Europese universiteiten en andere professoren van medische faculteiten, de massagraven van de Poolse officieren in het bos van Katyn onderworpen.

Medisch rapport over de massagraven te Katyn, getekend door twaalf hoogleraren

De kort geleden ter kennis van de Duitse autoriteiten gekomen ontdekking van massagraven van Poolse officieren in het bos van Katyn bij Smolensk heeft de Reichsgesundheitsführer Dr. Conti, aanleiding gegeven, deskundigen uit verschillende Europese landen uit te nodigen de plek van de vondst bij Katyn te onderzoeken om bij te dragen tot de opheldering van dit unieke geval. De commissie heeft persoonlijk enkele Russische inheemse getuigen verhoord, die o.a. bevestigden, dat in de maanden Maart en April 1940 bijna dagelijks grote spoorwegtransporten Poolse officieren op het nabij Katyn gelegen station Gnesdowo uitgeladen, in arrestantenwagens naar het bos van Katyn overgebracht en later nooit meer gezien werden.

Ze nam voorts kennis van de tot dusverre gedane vondsten en verklaringen en bezichtigde de gevonden bewijsstukken. Volgens deze gegevens zijn tot en met 30 april 1943 982 lijken opgegraven. Hiervan werden ongeveer 70% onmiddellijk geïdentificeerd, terwijl de papieren van de overigen eerst na een zorgvuldige behandeling voor de identificatie gebruikt kunnen worden. De vóór aankomst der commissie opgegraven lijken zijn alle geschouwd; voor het grootste gedeelte is hierop autopsie verricht en wel door Prof. Buhtz en zijn medewerkers. Tot op de datum van 3 mei werden 7 massagraven geopend, waarvan het grootste naar schatting 2.500 lijken van officieren bevat. Door de leden van de commissie werd persoonlijk op 9 lijken autopsie verricht. Talrijke bijzondere gevallen werden aan een lijkschouwing onderworpen.

Resultaten

Het onderzoek en de lijkschouwingen leverden de volgende gerechtelijk-geneeskundige resultaten op. Het zijn over het algemeen pistoolschoten geweest met een kaliber van minder dan 8 mm. Uit de wijze waarop de schedel vernield is en uit het vinden van kruitvlekken aan de achterhoofdsbeenderen in de buurt van de plaats, waar de kogel het lichaam is binnengedrongen, alsmede uit het feit, dat de kogelgaten over het algemeen op dezelfde plaats liggen, kan worden afgeleid, dat geschoten is terwijl de loop tegen het achterhoofd rustte of op zeer korte afstand, te meer daar ook de weg, die de kogels genomen hebben, op enkele geringe afwijkingen na, over het algemeen gelijk is. De opvallende gelijkenis der verwondingen en de ligging van de plaats waar de kogel het lichaam is binnengedrongen, die zich beperkt tot een zeer klein gedeelte van het achterhoofd, wettigen de conclusie, dat de vuurwapens door een geoefende hand zijn gehanteerd.

Bij talrijke lijken konden op dezelfde manier geboeide handen en in enkele gevallen ook vierkante bajonetsteken in de kleding worden vastgesteld. De manier van boeien komt overeen met die waarop de lijken van Russische burgers zijn geboeid, welke eveneens in het bos van Katyn opgegraven en reeds veel eerder begraven werden. Voorts werd vastgesteld, dat ook de schoten in de nek bij de lijken van Russische burgers al evenzeer met vaste hand zijn gelost. Uit het feit, dat in het hoofd van een door een schot in de nek vermoorde Poolse officier een dwarstreffer is gevonden die alleen de uitwendige schedelwand heeft ingedrukt, kan worden afgeleid, dat door dit schot eerst een andere officier gedood is en dat deze kogel, da dit lichaam te hebben verlaten, binnendrong in het lijk van een reeds doodgeschoten in het graf liggend ander slachtoffer. Dit feit doet vermoeden, dat blijkbaar het ter dood brengen ook in de graven geschiedde, om zodoende een vervoer naar het graf uit te sparen.

De lijken liggen bijna uitsluitend op de buik, dicht naast en over elkaar, aan de kanten goed opgestapeld, in het midden onregelmatiger. De lijken liggen bijna alle met gestrekte benen Zij zijn blijkbaar stelselmatig opeengestapeld. De uniformen van de opgegraven lijken vertonen volgens de overeenstemmende waarnemingen van de commissie alle, geheel of gedeeltelijk, in het bijzonder wat betreft knopen, onderscheidingstekens, onderscheidingen, het model van de laarzen, wasnummers, enz. de ondubbelzinnige kentekenen van Poolse uniformen. Het zijn winteruniformen. Er werden veel bont, leren jassen, wollen vesten, officierslaarzen en typische Poolse officiersmutsen gevonden. Slechts in enkele gevallen zijn het geen officieren; in één geval was het lijk dat van een geestelijke.

Het ondergoed is gewoon dichtgeknoopt, bretels en riemen bevinden zich op de gewone plaatsen. Hieruit blijkt dat de lijken in de uniformen, die tot aan de dood werden gedragen, begraven werden. Op de lijken zijn géén horloges en ringen gevonden, hoewel volgens de van nauwkeurige tijdsaanduiding voorziene aantekeningen in de verschillende dagboeken tot op de laatste dagen en uren horloges aanwezig geweest moeten zijn. Voorwerpen van edel metaal werden alleen op verborgen plaatsen bij slechts zeer weinig lijken aangetroffen. Daarentegen bevonden zich bij vele lijken nog gouden tanden in het gebit.

De bij de lijken aangetroffen documenten (dagboeken, papieren, dagbladen), zijn uit de tijd van herfst 1939 tot maart en april 1940. De jongste tot nu toe gevonden datum is die van een Russische krant van 22 april 1940. Aan de lijken ontbreken volkomen insecten, die uit de tijd van het begraven zouden kunnen zijn. Hieruit blijkt, dat het ter dood brengen en begraven geschied moeten zijn in een koud jaargetijde zonder insecten. Een groot aantal schedels werd onderzocht op een verandering, die naar de ervaringen van Prof. Orsos van groot belang is bij de bepaling van de tijd na de dood, Dit betreft een kalkachtige aankorsting van verschillende lagen aan de oppervlakte van de reeds leemachtig gehomogeniseerde hersenmassa. dergelijke verschijnselen zijn bij lijken, die minder dan drie jaar in het graf gelegen hebben, niet waar te nemen.

Samenvatting

De commissie kwam derhalve tot het volgende samenvattende rapport:

In het bos van Katyn zijn door de commissie massagraven van Poolse officieren onderzocht, waarvan er tot dusver zeven geopend zijn. Daaruit werden 982 lijken tevoorschijn gehaald, onderzocht, ten dele werd daarop lijkschouwing gehouden, en reeds voor 70% werden zij geïdentificeerd. De lijken vertonen als doodsoorzaak uitsluitend schoten in de nek. Uit de getuigenverklaringen, de bij de lijken gevonden papieren, dagboeken, kranten enz. blijkt, dat het ter dood brengen in de maanden maart en april 1940 heeft plaats gehad. Daarmee zijn volkomen in overeenstemming de in het protocol geschilderde bevindingen aan de massagraven en de afzonderlijke lijken der Poolse officieren. Het rapport is de 30e april te Smolensk eigenhandig ondertekend door de heren Dr. Speelers, Dr. Markow, Dr. Tramsen, Dr. Saxen, Dr. Palmiari, Dr. Miloslavisch, Dr. de Burlet, Dr. Hajek, Dr. Birkle, Dr. Naville, Dr. Subik, Dr. Orsos.

Met dit protocol is de bewijsketen ter beantwoording der hangende vragen gesloten. Wie werd vermoord, hoe werd er gemoord en wanneer zijn de moorden gepleegd? Deze drie principiële vragen zijn door de Sovjets en ook in Engeland van het begin af aan aangevallen en bestreden. Nog op 1 mei 1943 hebben de Engelsen volgens verklaringen van neutrale journalisten het parool uitgegeven, dat het zelfs bij een nog zo nauwgezet onderzoek uitgesloten is, opheldering te verschaffen, wie voor het doodschieten der Poolse officieren verantwoordelijk gesteld moet worden. Het protocol, dat thans opgesteld is door internationaal bekende vertegenwoordigers der gerechtelijke geneeskunde en criminologie, geeft een antwoord, dat aan duidelijkheid niets te wensen over laat.

This is photograph HU 106212 (license free) from the collections of the Imperial War Museums. This image was created and released by the Imperial War Museum on the IWM Non Commercial Licence. Photographs taken, or artworks created, by a member of the forces during their active service duties are covered by Crown Copyright provisions. Faithful reproductions may be reused under that licence, which is considered expired 50 years after their creation.

 

Maan boven het raam

Vermanen en (af)weren

De gemetselde bogen boven de ramen, de drie opvallende (vaak witte) stenen aan de zijkant en boven de raamvensters en de gekleurde en geblokte steentjes in de raambogen. Wat veel mensen niet (meer) weten is dat deze versieringen niet zomaar gebruikt zijn maar dat ze oeroude erfsymbolen zijn die het huis en de bewoners beschermen en veiligheid en voorspoed bieden.

Bert van Vondel

Vroeger waren de raamvensters van huizen veel kleiner. De dikkere stenen muren houden meer warmte binnen dan een stuk glas maar kleine raamopeningen zorgen er ook voor dat er geen ongewenste visite naar binnen kon komen zoals inbrekers, kwade of boze geesten en spoken. Om deze te verjagen werden in oude tijden beschermtekens boven de raamopening gehangen of verwerkt, zoals de geluk brengende afbeelding van een slang. Ook de hulp van zon, maan en sterren – eeuwenlang de drie belangrijkste elementen voor geluk, vrede en voorspoed – werd gevraagd. De maan kan wel als de meest belangrijke van deze drie gezien worden.

De maanboog, de kromming waarlangs de maan langs de hemel beweegt, was als symbool alleen zo krachtig en waardevol dat ze boven raamvensters werd aangebracht. Vaker nog wordt ze dubbel afgebeeld omdat ook de betekenis meerlagig is. In welke vorm en uitvoering het ook is aangebracht, de betekenis is hetzelfde. Wat de tekens laten zien, wat ze symboliseren, is de opkomst (< wassende maan), het hoog(s)te punt (O volle maan) en de teruggang (> afnemende maan) <O> Het is niet alleen de maan die zo opkomt en weer terug gaat, maar ook het leven van een mens en de manier waarop de natuur steeds weer opnieuw geboren wordt, dat er een begin is, een hoogtepunt en een eind.

  

Aan de ene kant is het een ‘Ver-manen-d’ teken. Vermanen betekent zo iets als waarschuwen, dat je maar goed blijft opletten. Aan de andere kant is het een teken van de wassende maan, de volle maan en de afnemende maan voorspoed en levensteken tegelijk. Niet alleen de verschillende maanstanden maar ook de sterren kregen hun plek boven het raam, vaak neergezet in en soort van mozaïeksteentjes, op stand gemetselde stenen of zelfs uitstekende stenen.

 

Door de eeuwen heen is de betekenis van de oeroude erfsymbolen langzaam aan verdwenen, maar toch werden ze nog zo aangebracht dat de belangrijke symboliek bewaard bleef. De opkomst, het hoog(s)te punt en de teruggang bleven duidelijk herkenbaar. Soms in de vorm van kapitaal-stenen, soms door stenen boven het raamvenster te beschilderen en soms enkel door een stenen boog boven het raam (of door-gang/ deur-opening) te metselen.


(eigen foto’s en afbeeldingen)

Pineut

De Pineut, die achter op het dak de (w)acht houd, het huis, de hoeve en de haard beschermd. De Pineukel die recht staat voor acht-ing en voorspoed voor wie onder dak zoekt en aangeboden is.

Als je in het Noord-Oosten van Nederland om je heen kijkt zie je de Pineut (of ook wel Dympeltje) vaak nog op de achterkant van boerderijen staan. Op het dakeinde en uit de dakpannen uitstekende, wit geschilderde stompe paaltjes.

Bert van Vondel

Als je goed oplet zie je ze ook op andere gebouwen, zoals arbeiderswoningen maar ook grotere herenhuizen, kerken en andere gebouwen. Altijd op het eind van het huis, de plek waar het ook zijn eeuwenoude en mystieke plaats heeft. Verspreidt door heel Nederland zijn ze ook hier en daar op huizen te vinden. Heel veel mensen zijn allang vergeten wat hoe dat ding heet wat daar uit het dak omhoog steekt. Veel van die uitsteeksels zijn van het dak verdwenen, vaak van het dak af gezaagd omdat de waarde en betekenis vergeten is.

De Pineut, die ook bekend is onder veel andere namen, staat in de regel achter op het dak de wacht te houden en beschermd het huis en alles wat er in is. Hij is als symbool voor in het Raadselrad terug te vinden en bekend als Uh/Uhn. Deze klank is terug te vinden in de andere namen die er aan vastgekleefd zijn, zoals de Een, de Pin, de Pen, Pen(is) een rechtopstaande streep. Woorden die daar weer aan vastzitten zijn bijvoorbeeld Peen (ook een oud Nederlands woord voor wortel) en een oud Nedersaksisch woord zoals Pineukel. Dat woord bestaat uit twee letterstukken, Peen en Eukel wat zoiets betekent als Pin met een Eikel (er boven op). Pineut is ook een woord dat uit twee letterstukken bestaat en ligt de combinatie van Pin en Uit (uiteinde) voor de hand. De Pinuit/Pineut staat ook als laatste letterlijk achteraan op het dak.

Als er gezegd wordt dat je de Pineut bent, dan ben je de laatste, dan ben je eigenlijk de sigaar, of met een ander woord de lul (penis of piemel) allemaal woorden waarbij je ook een recht opstaande lijn kunt bedenken. De Pineut die achter blijft en op (w)acht staat zorgt voor bescherming van het huis zelf, de mensen die er in wonen, het huisvee dat vroeger achter in het (boeren)huis stond, maar ook een teken van en voor vruchtbaarheid. Aan het kortste eind trekken betekent dat het zaad van de Pineut tot leven gebracht moet worden om nieuw te beginnen. De Pineut was eigenlijk een soort van vroegere heidense beschermengel.

De Pineut staat bekend onder veel namen, dat hangt er een beetje vanaf in welk deel van Nederland/Europa of de Wereld waar de bent. Andere woorden waarmee hetzelfde bedoeld wordt zijn Pinacle, Dupe (Engels) Piron, Pine (Frans) en als je zoekt zul je nog veel meer woorden hiervoor vinden. In Groningen stond en staat het ook wel bekend als het Dympeltje, Dumpeltje, Tempeltje. De machtige beschermer die vroeger achter op elk huis stond waarbij het cijfer 8 een belangrijke plaats heeft werd ook op andere plekken gebruikt, zoals bij een Poortzuil en Grafzuil. Door de tijd zijn de mensen het gebruik en de symbolische kracht van de acht (8) vergeten en vaak zie je de Pineut die er nog op het dak staat als een zielig aangekleed recht paaltje. Hieronder zie je wat voorbeelden van de acht-vormige beda(e)kking zoals de Pineut op het dak ‘hoort’.

 

Op de afbeeldingen hierboven zie je hoe een Pineut boven op het uiteinde van het dak staat. Het is een achteruit lopend stuk dak dat Wolvekap/Wolfskap genoemd wordt. Aan de binnenkant van het dak wordt aan twee schuine Spanten een horizontale Hanebalk bevestigt en daaraan vast wordt (in-het-midden) een Makelaar (be-middelaar) vastgemaakt die dwars door het dak steekt en aan de buitenkant daarvan wordt dan het 8-vormige Tempeltje gemaakt. De Pineut staat van oorsprong dus eigenlijk altijd achter op het gebouw/boerderij/huis/kerk. Voorop staat de schoorsteen, boven de vuurplaats, open haard of kachel. Op oude Groninger arbeiderswoningen waarop geen Wolvekap zat en een rechte achtermuur hadden stond ook een Dympeltje achter op het dak. Ook daar werd aan de binnenkant van het dak aan de schuine Spanten een horizontale Hanebalk bevestigt waar een Makelaar op stond die dwars door het dak steekt. Aan de buitenkant wordt dan op de makelaar het 8-vormige Tempeltje gemaakt. Langzaam maar zeker verdween de 8 en werd het een simpel betimmerd wit paaltje met een plat dakje.

De Pineut vind je ook weer terug als Poortzuil zoals hier met daar bovenop een bol of als wachter op de hoeken van een oud fabrieksgebouw. De ‘acht’ wordt gevormd door vier driehoeken die tegen elkaar aan staan, vier piramides eigenlijk en als je dan van bovenop kijkt dan zien je ook de 8 (verdwijn) punten.

  

Je vindt de vorm ook symbolisch terug in allerlei tuingebouwtjes die vroeger heel gewoon waren en vaak bij grote herenhuizen of boerderijen in de tuin stonden zoals dit theehuisje.

En op begraafplaatsen vind je de Pineut-(w)achter ook terug op oude Grafzuilen en Zuilen die om een graf heen kunnen staan.

Ook hier is het de Pineut, die als laatste de (w)acht houd.

(eigen foto’s en afbeeldingen)

In verband verbonden

De hu(i)s-band om het huis

Mensen die afkomstig zijn uit andere delen van de wereld kijken naar alles in Nederland met nieuwe ogen. De huizen, de gebouwen, ze zijn zo anders als bijvoorbeeld Ghana of Libanon. De meeste Nederlanders valt het niet eens meer op, voor hen is het normaal dat de huizen in Nederland er zo uit zien als ze er uit zien. Vaak zijn de huizen gemaakt van rode bakstenen met wat versieringen in de muur, rondom het raam of deur.

Bert van Vondel

Wat de meeste mensen niet (meer) weten is dat deze versieringen niet zomaar gebruikt zijn maar dat ze oeroude erfsymbolen zijn die het huis en de bewoners beschermen en veiligheid en voorspoed bieden. Bijvoorbeeld de vaak wit gestreepte steenlagen aan de voorkant van het huis, de gemetselde bogen boven de ramen, de drie opvallende (vaak witte) stenen aan de zijkant en boven de raamvensters en de gekleurde en geblokte steentjes in de raambogen.

Oorspronkelijk werden drie witte steenlagen in de muur verwerkt, niet alleen aan de voorkant van het huis maar helemaal rondom. Deze drie banden werden op de zelfde hoogte en in de zelfde verdeling als de raamvensters gemaakt. Eerst een witte band aan de onderkant van het raamvenster, de tweede witte band op de plek waar het bovenste raamvenster begon en de derde en laatste witte band aan de bovenkant van het raamvenster. Het cijfergetal 3 is belangrijk, dat heeft meerdere betekenissen zoals bescherming, vruchtbaarheid en leven. Door deze drie witte banden in de buitenmuur van het hele huis aan te brengen werd er een band om het huis gelegd. Een Huis-band/Hus-band, de verzorger en beschermer. Het huis en alles wat er in het huis was en leefde werd beschermd door het verband/verbond dat er omheen was aangebracht.

 

De raamvensters waren belangrijk voor de afstand en hoogte van de witten banden. Het bovenste-licht maakte een-derde deel uit van het totale raam, twee-derde het onder-lich. Vensters zijn niet alleen lichtopeningen in het huis. Het is tegelijk ook bescherming/afscherming. Als het donker is maakt het verschil vanuit welke kant je door het raamvenster kijkt. Van buiten naar binnen kijk je in het licht, van binnen naar buiten kijk je in het duistere donker van de nacht, het onbekende, het  finstere, daar komt ook de naam fenster/Venster vandaan.

Vroeger waren de raamvensters van huizen veel kleiner, vaak niet groter dan een of twee handen. Niet alleen omdat de dikkere stenen muren meer warmte binnen hielden dan een stuk glas maar ook om er voor te zorgen dat er geen ongewenste visite naar binnen kon komen zoals inbrekers of kwade en boze geesten en spoken. In die oude tijden werd daarom vaak een beschermteken boven de raamopening gehangen of verwerkt. Een slang werd vaak als gelukbrengende en beschermende talisman aangebracht.

Toen de woningen later anders en groter gebouwd werden, werden drie witte banden rondom het huis en de raamvensters gemaakt om tegen al het onbekende en duistere te beschermen. De gemetselde bogen, de drie opvallende stenen rond om de bogen en de gekleurde en geblokte steentjes in de bogen zijn ook oeroude erfsymbolen die het huis en de bewoners beschermen en veiligheid en voorspoed bieden.

(eigen foto’s)

Maan & Manende tekens

In de oude(r)wetse gebouwen kom je heel vaak oude symbool-tekens tegen. Ze zijn zo gewoon en eigenlijk zo on-opvallend dat je er gewoon aan voorbij loopt. Je vind het terug in kleine en grote woonhuizen, in boerderijen, schuren, fabrieken, kerken, eigenlijk overal.

Bert van Vondel

Die tekens zijn oer-oud en vaak wisten de mensen die ze aanbrachten zelf niet meer waarom ze het gebruikten, het ‘hoorde’ gewoon zo, het was een ‘gebruik’. Het was al zo lang in gebruik dat de meeste mensen de oor/oer-sprong ervan gewoon vergeten zijn, maar het was er ‘gewoon’ en daarom bleven ze het gebruiken. Het waren belangrijke tekens die hoorden bij het ‘Oude Weten’ en daar komt ook de naam ‘Ouderwet(s)’ vandaan. In veel gebouwen die na de Tweede Wereldoorlog gebouwd zijn vind je bijna geen tekens meer terug omdat er na die tijd gebouwd wordt in een bouwstijl die hoort bij het ‘Nieuwe Weten’, daar komt ook de naam ‘Nieuwerwets’ vandaan.
Ouderwets is ‘niet goed’, is niet modern, vinden ze niet meer vet, cool of chill wordt dan gezegd.

Maar WAT wordt er dan eigenlijk weg gelaten? Wat zijn dat voor tekens en wat betekenen ze?

Het zijn tekens die thuishoren in het oer-oude symbolen-alfabet en ze zijn niet alleen voor het versieren gebruikt maar OOK om iets duidelijk te maken. Ze vertellen iets over ‘vroeger’ over de dingen die de mensen van ‘vroeger’ zo belangrijk vonden dat ze het moesten door vertellen. Ze vertellen van leven-en-van-dood, belangrijke informatie in een tijd dat er geen internet, google of wikipedia bestond.

Tekens die te maken hebben met het Raadselrad, oude wielkennis die gaat over zon, sterren en maan.

De tekens die we hier zien gaan ook over de maan! Het vertelt eigenlijk van alles maar vooral ook over de maan. Het teken is ‘Ver-manen-d’ – het woord ‘maan’ vind je hier weer in terug. Vermanen betekent zo iets als waarschuwen, dat je maar goed blijft opletten. In meerdere talen wordt de ‘maan’ ook gebruikt om je te waarschuwen, niet alleen in het Nederlands, waar je het terug vind in Ver-manen, maar ook in het Duits waarin je ‘Ge-mahnt’ wordt, gevraagd wordt om op te letten en dat je bijvoorbeeld een ‘Ab-mahn-ung’ krijgt als je iets niet moet doen of laten. Een ‘Er-mahn-ung’ is een waarschuwing in het Duits en in het Engels is dat een ‘Ad-mon-ition.

Deze waarschuwende tekens vind je (om dat de mensen van vroeger het zo belangrijk vonden) vaak dubbel boven het raam-venster. Het kan heel veel verschillende vormen hebben maar betekent in alles hetzelfde. Wat de tekens laten zien, wat ze ‘symboliseren’, is de opkomst (< wassende maan), het hoog(s)te punt (O volle maan) en de teruggang (> afnemende maan) <O> Het is niet alleen de maan die zo opkomt en weer terug gaat, maar ook het leven van een mens en de manier waarop de natuur steeds weer opnieuw geboren wordt, dat er een begin is, een hoogtepunt en een eind.

Het teken dat ook bovenaan dit stukje staat begint met een liggende driehoek die links heel spits begint en dan naar het midden toe groter wordt. Dan is het hoogtepunt bereikt en zie je een rondje/de volle maan en daarna wordt het liggende driehoekje naar rechts toe weer kleiner waar het weer in een spits puntje eindigt.

Hier zie je een paar strak getekende modelletjes, maar er zijn ook voorbeelden met veel krullen, hartjes en andere afbeeldingen. Enkele van deze leven-en-van-dood tekens kun je ook terugvinden op de begraafplaats! Kijk maar eens of je wat op oude grafstenen kunt terugvinden.

Lethal weapon – Spanish Flu

Eind maart 1917 had Duitsland met het hevigste artilleriebombardement ter wereld haar offensief gestart dat in Londen en Parijs voor grote paniek zorgde. De van het oostfront aangevoerde legers leken de linies aan het westfront te overrompelen en ook in Amerika hield men er ernstig rekening mee dat de eigen troepen te laat zouden arriveren om de kansen te keren.

Vanaf mei 1918 arriveerden maandelijks 250.000 Amerikaanse soldaten die pas in de loop van dat jaar effectief ingezet zouden worden en op 2 november 1918 kon Amerika zijn eerste gesneuvelde helden van die oorlog in de geschiedenisboeken opnemen. Met de komst van de Amerikaanse soldaten arriveerde ook het meest dodelijke en besmettelijke virus ooit dat de hele wereldbevolking zou teisteren, de zogezegde Spaanse Griep.

Naar schatting éénderde van de hele wereldbevolking werd door deze bacteriologische killer getroffen waaraan ca. 100 miljoen mensen (!!) stierven. Een absurd hoog aantal slachtoffers dat in totaal drie maal hoger was dan het totaal aantal mensen dat in de Eerste Wereldoorlog aan zijn einde kwam!

Het eerst bekende ziektegeval was dat van soldaat Albert Mitchell die zich op 11 maart 1918 ziek meldde in zijn kazerne Fort Riley. Deze eerste melding werd gevolgd door een golf van militairen die zich meldden waarvan velen binnen korte tijd stierven aan de op dat moment nog onbekende ziekte die door hen three-day fever of ook wel het knock-me-down fever werd genoemd. Duizenden Amerikaanse militairen waren door deze ziekte geveld en velen ervan stierven een gruwelijke dood voordat ze opgeroepen konden worden om aan het Europese oorlogsfront te sterven.

Naar aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zijn het de Amerikaanse soldaten geweest die de ziekte meenamen die razendsnel om zich heen zou grijpen in het door oorlogsuitputting geteisterde Europa en haar uitgehongerde en verzwakte samenlevingen. De ziekte hield opmerkelijk genoeg vooral huis onder jonge mensen met een relatief goed werkend auto-immuunsysteem. Het was juist het eigen afweersysteem dat zich door het virus tégen het eigen lichaam richtte.

In verband met de oorlogscensuur verschenen de eerste berichten over de uitbraak van deze op griep lijkende dood in de neutrale Spaanse pers waaraan het zijn naam Spaanse Griep te danken heeft. De ziekte kwam in drie golven, de eerste en minst dodelijke in het begin van 1918, gevolgd door de meest dodelijke tweede golf in de herfst van 1918 met als hekkensluiter een laatste griepgolf in het voorjaar van 1919. Na de wapenstilstand terugkerende soldaten namen het virus als oorlogssouvenir mee naar huis en droegen zo bij aan de wereldwijde verspreiding ervan. Hoe erg dit virus om zich heen greep is te meten aan het sterftecijfer onder de Amerikaanse militairen. Van hen stierf 30% aan de oorlogshandelingen zelf en vond maar liefst 70% de dood door het killervirus.

De plotselinge uitbraak van deze dodelijke ziekte wierp direct veel vraagtekens op. Kritische geluiden gingen op dat de Spaanse Griep in feite niets anders was dan een bewust ingezet biologisch strijdwapen. Zonder de inbreng van dat killervirus had de uitkomst van de wereldstrijd wel eens heel anders kunnen uitvallen.

Hoe absurd en immoreel ook, de inzet van alle mogelijke biologische, virologische en chemische wapens is al zo oud als de mensheid zelf en het is absoluut niet uit te sluiten dat de Spaanse Griep een bewust ingezet biologisch wapen geweest is. Bekend is dat alle Amerikaanse soldaten tevoren gevaccineerd werden ter voorkoming van de, in Europa door oorlogsomstandigheden, uitgebroken besmettelijke ziekten. Is het, met de gruwelijke wetenschap van eeuwen oorlogvoering en mensenvernietiging in het achterhoofd, een idiote gedachtekronkel dat deze jonge mannen mogelijk zelf tot een lethal weapon, een dodelijk wapen gemaakt werden?

Meer te lezen in: Oorlog is misleiding en bedrog, uitgeverij de Blauwe Tijger

Photo: Pixabay – license free images

Terra Incognito

Kennis, begrip en wetenschap van maan, zon en sterren hebben de vroegste aardbeschavingen o.a. in staat gesteld de seizoenen te verklaren, de weersgesteldheid en ontwikkeling te voorzien en de best geëigende tijd te bepalen om te zaaien of te oogsten. Levensnoodzakelijke kennis over voortplanting, dood en (over)leven die wereldwijd en in alle culturen en beschavingen eigen was is vastgelegd, onderwezen en doorgegeven doormiddel van figuratieve symboliek.

In het 8-spakige hemelwiel welke gebaseerd is op de stand van zon, maan en sterren ten opzichte van de aarde is deze kennis meerlagig en meervoudig ingesloten en zowel toen als nu als Cosmografische almanak te raadplegen. Deze pre-historische, voor-religieuze symboliek is tot op de dag van vandaag terug te vinden in alle wereldreligies evenals alle kennis die hieraan ten grondslag ligt.

Planeet aarde draait al sinds mensenheugenis linksom haar eigen as en tegelijk in een ellipsvormige baan om de zon. Ze is een dynamische en altijd in beweging zijnde planeet met een vloeibare hete kern en een gestolde buitenmantel waarop alles wat ademt leeft. De aarde kantelt bij haar draaiing iets om haar eigen as die van noord naar zuid dwars door de aarde is voor te stellen. Geografisch wordt hiermee de noordpool en zuidpool aangemerkt. De hellingshoek van de aardas is gemiddeld 23,5 graden maar is in de loop der tijden variërend van 21,9 tot 24,5 graden. De aarde draait behalve om haar eigen as ook gyroscopisch zoals een tol, wat zo voorgesteld kan worden dat de zuidpoolpunt van de aarde op haar plaats gefixeerd blijft terwijl de noordpoolpunt linksom cirkelt en daarmee een naar boven gerichte, denkbeeldige kegel vormt. Deze beweging wordt Processie genoemd. De aardas voltooit in 26.000 jaar deze kegelbeweging. Door de ellipsvormige omloopbaan van de aarde is de afstand tussen aarde en zon ongelijk. Wanneer de aarde de zon het dichtst benadert verschilt deze afstand 5 miljoen km met de verst van de zon verwijderde positie. De kortste afstand meet 147 miljoen kilometer, de verst verwijderde afstand 152 miljoen kilometer, de bijbehorende benamingen hiervoor zijn respectievelijk Perihelium en Aphelium.

De kanteling van de aarde zorgt ervoor dat het Noordelijk halfrond in haar uiterste positie in de ellipsvormige omloopbaan om de zon meer zonlicht en warmte vangt en de aarde hiermee haar warmste seizoen oogst. Daar tegenovergesteld vangt de aarde in haar positie in de kortste omloopduur en minder gekromde omloopbaan minder zonlicht en warmte. Het magnetische veld dat als een donut van spiralen de aarde omringd speelt hierin een rol van betekenis zoals ze ook bepalend is bij het afschermen van de aarde tegen de invloeden van zonnewind en -erupties die een destabiliserend effect hebben en disbalans veroorzaken. Jaarlijks rond 4 januari bevindt de aarde zich het dichtst bij de zon (Perihelium) terwijl ze rond 4 juli het verst van de zon (Aphelium) verwijderd is. Het Perihelium en Aphelium staan voor de koude (winter) en warme (zomer) periode, kort gezegd voor het donker en het licht, dood en leven.

De aarde draait in 24 uur om haar eigen as en voltooit ze in 365 dagen haar omloop rond de zon. Als gevolg van de kanteling van de aardas en kegelvormige rotatie ten opzichte van de zon ontvangt de aardoppervlakte in haar omloopbaan in afwisselende mate zonlicht en warmte. Rond 21 juni schijnt de zon loodrecht op de positie die bekend staat als de Kreeft- (of Noorder) keerring op 23,5 graden noorderbreedte. Het zonlicht schijnt nu tot over de daarboven liggende noordpoolcirkel op 66,56 graden noorderbreedte, en laat – door de bovenomloop van de kegelbeweging – haar licht tot over de Noordpool schijnen. Door haar draaiing naar links lijken de sterren en sterrenstelsels rechtsom de aardas te draaien. De Noorder keer-ring geeft op aarde de uiterste positie aan van de kegelbeweging waarna ze zich weer afwentelt en zich daarmee in een andere hellingshoek naar de zon toe keert. De naam Kreeftskeerkring is afgeleid van het sterrenbeeld Kreeft en herinnert aan een voorbije periode toen tijdens de zonnewende de zon op de noorder-keerkring in het sterrenbeeld Kreeft stond. Vandaag de dag staat de zon tijdens de wende in het teken van het sterrenbeeld Stier. Rond 21 december schijnt de zon loodrecht op de positie die bekend staat als de Steenbok- (of Zuider) keerring op 23,5 graden zuiderbreedte. Het zonlicht schijnt nu tot over de daaronder liggende zuidpoolcirkel op 66,56 graden zuiderbreedte. De naam Steenbokskeerkring is afgeleid van het sterrenbeeld Steenbok en geeft aan dat de zon tijdens de zonnewende op de zuider-keerkring in het sterrenbeeld Steenbok staat.

Hoe groter de kanteling van de geografische aardas, des te meer zonlicht het Noordelijk halfrond zal ontvangen, des te warmer dit werelddeel wordt. De Zuidpool oftewel Antarctica herbergt met een laagdikte tot ca. 5 km nagenoeg alle ijs van de planeet aarde. Meer dan 90% bevindt zich op dit continent met de laagste luchtvochtigheid. Een kleine afwijking van enkele duizendste graden meer of minder van de aardas geeft met name in het Noordelijk halfrond (door de kegelbeweging van de aardas) een direct waarneembaar resultaat in de aardetemperatuur. De positie van de geografische pool – de denkbeeldige aardas die van noord naar zuid dwars door de aarde loopt – is dynamisch. De noordelijke poolas beweegt zich langzaam in de richting van het zuidwesten, met een snelheid van elf centimeter per jaar. De mens heeft hierop geen enkele invloed en is niet in staat hier op enige wijze in te grijpen. Naast de geografische pool kent de aarde ook een dynamisch bewegende geomagnetische pool. Sinds de bestudering en vastlegging van deze geomagnetische pool verschuift deze jaarlijks met steeds groter wordende stappen en verplaatst zich nu per jaar 55 kilometer oostwaarts. Verschuiving van de magnetische polen is het gevolg van veranderingen die optreden in de vloeibare aardkern met als gevolg daarvan gewijzigde samenstelling en sterkte van de magnetische velden. De verschuiving van de geomagnetische pool heeft eveneens tot gevolg dat de zonnewind en zonneerupties zich wereldwijd kunnen laten gelden met klimaatveranderingen als direct merkbaar resultaat veroorzaakt door aardverschuivingen, vulkaanuitbarstingen, zeebevingen, etc. Ook hierop heeft de mens geen enkele invloed en is ook niet in staat hier op enige wijze in te grijpen.

De Maan draait op haar beurt weer linksom en in een ellipsvormige baan van 0,05 graden om de aarde en dat in 29,53 dagen. Doordat de maan rond de aarde draait krijgen we per dag een ander beeld van de maan en kennen we op het Noordelijk halfrond de navolgende 8 schijngestaltes. Nieuwe maan, wassende sikkelvormige maan, eerste kwartier, wassende vooruitspringende maan, volle maan, krimpende vooruitspringende maan, laatste kwartier, krimpende sikkelvormige maan. In het Zuidelijk halfrond zijn de schijngestaltes tegenovergesteld waar te nemen. In tropische gebieden neemt de maan een eerder horizontale schijngestalte aan. Door de licht elliptische baan om de aarde bedraagt het verschil in afstand tussen maan en aarde gemiddeld 24.000 km.

Al eeuwen hebben de aardse beschavingen gebruik gemaakt van de kennis van zon, maan en sterren om het aardse bestaan vorm en richting te geven, nooit echter heeft ze ook maar de minste invloed bezeten om de loop van de zon, maan of sterren, laat staan die van de aarde te beïnvloeden. Verspilling, verkwisting en misbruik met vervuiling tot gevolg bedreigt enkel de mens en de natuur op microniveau en is op geen enkele manier van positieve of negatieve invloed op de stand en loop van zon, maan en sterren, laat staan op die van de aarde, zoals de klimaatreligie aanhangende hysterici beweren.