Home » Columns

Category Archives: Columns

Hocus Pocus History..

.. we decide what you will see

Sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog staat het voorjaar, en met name de maand mei, in het het teken van vieren en herdenken. Anders dan in vroeger tijden is het niet de terugkeer van nieuw leven en de hoop op een vruchtbare toekomst maar staat juist ellende en vernietiging in het middelpunt van de belangstelling. Decennia lang en generaties later zijn en worden dood en haat telkens weer tot nieuw leven gewekt. Her-beleven, her-denken en na-spelen van alle grauwe gruwelijkheid heeft niet geleid tot wereldvrede of oorlogseinde. Nie wieder Krieg maar tot op de dag van vandaag worden wereldwijd massaal mensenlevens geofferd. Misleiding en bedrog zorgt ervoor dat wij als mens niet bijleren omdat we van nature geneigd zijn de ons voor-gestelde zaken zonder meer voor absolute waarde en enig weten aan te nemen.

Zo weten ‘wij’, want zo is het ons (in elk geval in West-Europa) geleerd, dat we onze vrijheid in 1945 vooral te danken hebben aan de Amerikanen. Met D-Day, de landing op 6 juni 1944 in Frankrijk, bracht Amerika Europa de vrede en verlossing. Ook in de oorlog die daarvoor Europa geselde en waarbij miljoenen mensen omkwamen was het Amerika dat de vrijheid bracht, zo is het beeld dat ons geschetst wordt. Oorlogsleed Europa aangedaan door Deutsche Untermensen, eerst aangevoerd door Kaiser en later door der Fuhrer. Over aanleiding en oorzaak van genoemde twee, maar ook eerdere en latere oorlogen valt veel te zeggen. De Amerikaanse president Woodrow Wilson had hierover een uitgesproken oordeel. Op 5 september 1919 liet hij zich uit over de aard van de zojuist gevoerde oorlog en andere oorlogen: “is er een man of vrouw – ik zou zelfs zeggen, is er een kind – die niet weet dat de oorsprong van oorlogen in de moderne tijd de economische en commerciële concurrentie is? Dit was een economische en handelsoorlog”.

Wat de (na-oorlogse) geschiedschrijvers vastleggen is niets anders dan een politiek-correcte versie en weergave. Ze doet zelden tot nooit recht aan de werkelijkheid en staat in dienst van de overwinnaar(s). Anti-dateren, verdraaien of verzwijgen zijn hierin enkele kenmerkende aspecten. President Wilson had een punt; op 6 april 1917 bracht hij Amerika de oorlog binnen en werd daarmee de lompe boerennatie de grootste speler in het moordspel. Alleen al in 1917 werden uit de door hen gefinancierde dood meer dan 18.000(!) Amerikaanse miljardairs geboren. Met de Amerikaanse inmenging werden haar economische belangen vergroot en beschermd. Amper zeven maanden later werd op 11 november 1918 de wapenstilstand getekend. Amerika lauwerde zich de vrede toe, maar trok in werkelijkheid wereldmarkt & macht naar zich toe. Dit alles ten koste van in totaal 35.000.000 slachtoffers, waarvan 9.500.000 gedode militairen!

De Amerikaanse verliezen – lees mensenlevens – in WOI bedroeg 114.000 soldaten, gelijk aan 1,2% van het totaal. De verliezen van haar toenmalige coalitiepartner Rusland bedroeg 1.700.000 soldaten, ca. 18% van het totaal, zonder markt- of machtsvergroting. Hiermee vergeleken is voor WOII een gelijksoortige berekening te maken. Op 6 juni 1944 braakt Amerika met landingsvaartuigen tegelijk troepen en wapentuig op Franse stranden om elf maanden later – op 7 mei 1945 – de Duitse wapenstilstand getekend te zien. Amerika wierp zich opnieuw de vredeskrans toe maar trok in werkelijkheid meer (wereld)markt & macht naar zich toe. De verliezen van haar toenmalige coalitiepartner Rusland bedroeg 23.600.000 soldaten, Amerika moest 418.500 dode soldaten afschrijven, omgerekend 1,8 % in vergelijking met het verlies van mensenlevens aan Russische kant(!). Oorlogsbuit en plunderzucht hebben zeker bijgedragen aan de Amerikaanse bloeiperiodes net na de beide oorlogen zoals de ‘roaring twenties’ en de ‘fifties’. Het zijn de economische machthebbers, de machtige bankiers, de banksters die als overwinnaars uit deze en alle andere oorlogen tevoorschijn komen, maar dat staat niet vooraan in welk geschiedenisboek dan ook. Als dat ons weten en onze kennis zou zijn, zou het liegen en bedriegen gestopt kunnen worden en daarmee ook het slachten van mensen, maar… Geschied-en-is .. is gelijk aan Hocus Pocus History, we decide what you will see!

 

Gestolen ster, staat en erfgoed

Op 14 mei 2018 herdenkt de staat Israel haar 70 jarige bestaan. Een bijzondere creatie die zich trots tooit met geroofde zaken.

De zespuntige ster bijvoorbeeld waaraan de naam mogein David oftewel Davidsster toegekend is. Het bijzondere daaraan is dat dit symbool nooit en te nimmer ooit als joods symbool gekenmerkt is. Aan dit heidense en gekaapte symbool is ooit een joodse sage gevoegd van David die op de vlucht was en zich in een nauwe grot verstopt had. Een spin weefde snel een (6-d/radig) web voor de ingang waardoor de achtervolgers in de waan gebracht werden dat de gevluchte David daar niet langs gekomen kon zijn. De islam bediend zich eveneens van dit sprookje en laat een achtervolgde Mohammed onderweg naar Jahtrib in een nauwe grot kruipen waarvoor een spin supersnel een web weeft. Beter goed gejat dan slecht bedacht zullen we maar denken. Het verhaal en de duiding achter de Ur-ster is van heel andere aard en heeft te maken met voortplanting, geslachtsverkeer, gelijkheid  en gelijkgewicht tussen de seksen. De grot staat in deze voor het veilige en leven brengende geboortekanaal.

Het door het zionisme gekaapte religieuze joodse vehikel is – net als de islam – een op de maan georiënteerde geloofsleer. Wet en wetenschap, ooit wereldwijd verbreid in alle beschavingen en volkeren dat vanwege haar onschatbare waarde gekaapt en toegeëigend is. Daarnaast spelen in het jodendom als de islam evenzo de stand van de zon en sterren een allesbepalende rol, net als in de tijden van voorgaande beschavingen waar jodendom, islam of christendom nergens te bekennen was. Pasen, Pinksteren, de Hadj.. volledig schatplichtig aan eeuwen voorafgaand al gevierde en bestaande wielfeesten, nu van een eigen Midden-Oosters sausje voorzien. Dat nu aan het jodendom en de islam op basis van een blut-und-boden theorie exclusief een werelddeel geëigend kan worden is reinste humbug en flauwekul.

De voor-vaderen en oer-beschavingen en de aan elkaar nu zo te vuur en te zwaard bekampende religies die de vrede zeggen voor te staan maar dood en verderf praktiseren hebben niets met elkaar van doen. De oer-beschavingen en hun weten, hun kennis en kunde worden stil- en doodgezwegen, evenals de wereldwijd verspreide kolossale megalithische bouwsels. Hoe bijzonder dat juist in het jodendom en de islam het gebied rondom Jeruzalem zo’n zwaar religieuze duiding heeft. Bijzonder ook dat letterlijk en figuurlijk juist de grondsteen van deze geheiligde stad gelegd is door de vaderen der voorlopende oer-beschavingen. (https://en.wikipedia.org/wiki/Western_Stone)

Aan de basis van het westelijk deel van de latere stadswal ligt een van de grootste megalieten, een steen van naar schatting 500.000 kg, qua vorm en uitvoering gelijk aan de wereldwijd gebruikte en terug te vinden megalithische bouwwerken zoals te vinden in Zuid Amerika, China, Rusland en Egypte om maar een paar gebieden te noemen.

De ster, de symboliek en het erfgoed.. het is allemaal jatmoos!

Kapte Mutse Mythen

Oeijt was geeneenz in oerdur tied een kudde mutse mythen.
Knap korstig woeren ze, de Sal, de Sul en Sille-mythen.
Scheeldboon gewoon, gralt vlaaibaar niet en derpe krumme schieten.
De Maangescheen was groetelijk groon voor Sal en Sul en ook voor Sillevieten.
Zo ongesteerft gebeerlijk was ze, hoort an
iek gekleeftaan ons, zo prieten Sal, en Sul en ook Sillenieten.
De aangebidheid was gevoerd, de schiering blas gewormen.
De Mythen mutsten dapperdoor in flora adorietie, ze kapten zich vol schijne schoon in bederen belekking.
Ze prieten ‘oooh’ en knikten ‘aaah’ en kreunden ‘laaa’, dat deden vyze mythen.
De maan is vloer en vrochtig kreunden ze die plichtig mutse mythen,
de Sal, de Sul, de Sil en …ook de grymme Zyle Piyten.
Silllesul en Sal-a-mythen, vare rienden, wors-de hand.
De vloedig bies en graan is moeth en slieten stak hun missen.
Ohhh en Ahhhh daarnaah noch de Laaa.. die kapte mutse mythen!

Versluierde (on)vrijheid

In het voorjaar van 2018 presenteerde het comité 4 & 5 mei een poster met het half afgedekte gezicht een in het wit gesluierde overduidelijk blanke vrouw. Onderin de sluier was de slogan ‘Geef de Vrijheid door’ afgebeeld en in de bijbehorende tekst werd opgeroepen te vieren dat wij in een open, vrije en democratische rechtsstaat leven.

Mustafa Kemal Atatürk, de Turkse Vader des Vaderlands, zou zich omgedraaid hebben in zijn graf!

Deze pragmatische politicus slaagde erin die na de Eerste Wereldoorlog uit de vermolmde resten van het Ottomaanse Rijk de huidige Turkse Staat te laten oprijzen. Hij was het die de ondergeschikte positie van de vrouw onder de islam ter discussie stelde. Hij ontmoedigde het dragen van de voor on-vrijheid en religieuze onderdrukking staande sluier, hekelde het eeuwenlange islamitische gebruik en drong er bij de vrouwen op aan zich hiervan te ontdoen. Atatürk sprak zich onomwonden uit “tegen het opleggen geloofsdwingende regels.”

Het hoofd versluieren en bedekken stond voor Atatürk gelijk aan het zich zelf niet kunnen of willen ontwikkelen. Hij moedigde zijn aangetrouwde nicht Fikriye aan om modieuze kleding te dragen en afstand te doen van het dragen van een hoofddoek en verklaarde bij zijn huwelijk uit te kijken naar de dag dat het dragen van de sluier verleden tijd zou zijn.

“Beschaafde mensen horen beschaafde hoofddeksels te dragen” was een van de uitspraken van Atatürk en vanaf 1923 zette hij zich in om de verstikkende invloed van de Islam in de Turkse samenleving terug te dringen. De ontwikkeling had nagenoeg stilgestaan en had het restant van het Ottomaanse Rijk zich onder de religieuze dwang niet kunnen ontworstelen. Van de Turkse bevolking was toentertijd 99% achterlijk, kon niet lezen of schrijven en had van hetgeen buiten eigen dorp of gebied geschiedde nauwelijks enige kennis. De Fez, het – door Atatürk verfoeide en bij uitstek bepalende – Islamitisch mannelijk hoofddeksel werd bij wet verboden en als misdrijf aangemerkt. Tulbanden en de Islamitische lange gewaden werden alleen nog toegestaan op officieel erkende feestdagen. Atatürk drong er bij de vrouwen op aan om actief deelgenoot te worden met de Westerse beschaving en ontmoedigde hij het dragen van de sluier en burqa.

Dat deze maatregelen niet warmhartig werden ontvangen door de behoudende Islamitische geestelijkheid zal geen verrassing zijn. Het overlijden van de Turkse Vader des Vaderlands leidde – met name wat betreft de verworvenheden voor de vrouw – een finale teruggang in en de Islamitische geestelijkheid hernam op een welhaast fascistoïde wijze de haar ontnomen invloed.

 

De aanslag die niet was

Op 30 april 2009, tijdens de Koninginnedag in Apeldoorn, reed een auto in op een optocht waar ook de familie van Oranje deel van uitmaakte. Dit gruwelijke voorval waarbij behalve de bestuurder van de auto, Karst T., ook acht mensenlevens te betreuren waren is in de geschiedschrijving neergezet als aanslag op de koninklijke familie. Toentertijd werden hier direct al grote vraagtekens bij geplaatst.

Dat het een aanslag op a) de (toenmalige) koningin Beatrix betrof, OF b) op (toenmalig kroonprins) Willem Alexander c.q. Maxima OF c) het koningshuis is allesbehalve aannemelijk, eerder zelfs onwaarschijnlijk. De daad van Karst was in wezen niets anders dan een wanhoopsdaad, een schreeuw om aandacht van een mens die met zichzelf danig in de knoop zat. De ouders van Karst tasten over de aanleiding en achtergronden volledig in het duister, ze denken dat Karst gek moet zijn geworden want het was niet “het jong wat ze altijd hebben gekend”. Het jong dat ze kenden was een goedlachse en niet erg opvallende tiener. Karst ging naar de hotelschool in Apeldoorn maar zag zich in dat vak niet helemaal terug en stopte daarom met zijn opleiding. Hij ging niet bij de pakken neer zitten en pakte allerhande baantjes op.

Karst kwam emotioneel in zwaar weer te zitten, raakte in onbalans en raakte daardoor zijn stabiliteit, zijn werk en zijn huis kwijt. Daarvoor in ruil kreeg hij schulden. Maar Kars bleek een vechter te zijn die zich (zonder huis maar mét een tentje) staande wist te houden in de Apeldoornse bossen. Hij slaagde erin weer uit de put te klimmen, zijn schulden af te betalen, werk te vinden, een huisje te huren.. afijn, Kars was een mens die uit een moeilijke situatie weer terug wist te komen. Hij bleek géén crimineel verleden te hebben, géén strafblad, géén activistische neigingen te hebben, was niet aangesloten bij een of andere radicale linkse of rechtse beweging of antimonarchistische beweging. Sterker nog, hij was ervan overtuigd dat het koningshuis in het algemeen en de koningin in het bijzonder een stabiele factor was voor Nederland!

Kortom .. Kars was een onopvallende, niet zo stabiele Nederlander met een psychisch verleden die in zijn laatste levensmaanden weer wat in de put terug lijkt te zijn gegleden. Zijn daad moet dan ook eerder gezien worden als een schreeuw om hulp en aandacht en heeft in de verste verte niets te maken met een geplande aanslag op het koningshuis. Alleen al in Nederland sterven jaarlijks ca. 1.600 psychisch instabiele mensen door zelfmoord/acties. De wijze waarop deze mensen uit het leven stappen zijn legio. Dé één springt voor een trein, de ander springt van een kerktoren en weer een ander van de Euromast. Deze trieste daden zijn echter niet afzonderlijk te vertalen als een aanslag op de NS of de inzittenden van de trein, géén aanslag op de kerk, het geloof in het algemeen of gelovigen in het bijzonder en ook géén aanslag op de stad Rotterdam of de Rotterdammers! Een véél groter deel van de Nederlanders loopt per jaar rond met zelfmoordplannen, maar liefst ca. 400.000 en een kwart daarvan onderneemt daadwerkelijk een poging daartoe. Wat deze wanhopige mensen vooral hopen te bereiken is aandacht in een steeds verder afglijdende en asocialere maatschappij waarin zij zich niet (meer) kunnen handhaven.

Ook Karst T. kan niet anders dan onder deze wanhopige categorie gerekend te worden. Zó ineens reed hij met zijn kleine zwarte Suzuki life de beeldschermen binnen van televisiekijkend Nederland. Eerst door de mensenmenigte die achter de dranghekken staat te kijken, dan door de dranghekken zelf. Met zijn verschrikkelijke daad doodt hij verschillende van de omstanders direct en enkelen sterven later aan hun verwondingen. De auto van Karst raakt bij die eerste botsing enorm beschadigd. Aan de stuurkant is het dak helemaal naar binnen geslagen waardoor Karst ernstig gewond raakt en naar alle waarschijnlijkheid op dát moment al niet meer bij bewustzijn is. Terwijl de slachtoffers achter hem over de grond tollen rijdt de auto zonder vaart te minderen rechtstreeks richting gedenknaald waar hij in volle vaart tegenaan knalt om daar tot stilstand te komen.

Karst T. had géén gepantserde auto, geen humvee, jeep of truck. Géén kunstmest bom, géén bomgordel, geen ander soort van explosief, wapen of giftige vloeistof, geen plan ook, simpelweg omdat er geen plan was. De verschrikkelijke actie was een eenmansactie van een angstige en emotioneel paniekerige Nederlander die geen uitweg meer zag in zijn persoonlijke situatie en uit wanhoop tot deze daad gekomen is. Intensief speurwerk van politie, recherche, inlichtingendiensten etc. leverde niet meer op dan dat Karst in zijn tentjes periode misschien wel eens gedronken en geblowd had. En die informatie was dan ook nog afkomstig van zijn ouders. Nee, zij konden deze man niet aan de grond nagelen simpelweg omdat er niets radicaals of extreems te vinden was.

Ondanks dat hebben de mediamanipulators er alles aan gedaan om de daad van Karst als een aanslag te presenteren op het koningshuis. De hele gecreëerde media-hype was niets anders als lijkenpikkerij, waarbij het koningshuis op een propagandistisch uiterst laakbare wijze sympathie wist te genereren ten koste van dood en ellende van de werkelijke slachtoffers. De propaganda ging zelfs zover dat op 4 mei (nota bene de dag waarop de omgekomen Nederlanders worden herdacht) de koningin op een applaus getraceerd werd van maar liefst 13 seconden. Het applaus dat life uitgezonden werd, werd in het opvolgende NOS journaal nog eens fijntjes verlengd tot 22 seconden waarmee eens te meer bewezen werd dat de vervalsers van het menselijk bewustzijn onvermoeid bezig blijven om de goedgelovige kudde te misleiden.

Tegenstellingen & Overeenkomsten

Noam Chomsky, een van de invloedrijkste en meest geciteerde Joods-Amerikaanse intellectuelen van de 20e eeuw en Adolf Hitler, 19e eeuws Duits politicus en staatshoofd hebben onverwachte en opmerkelijke raakvlakken wat politieke economie betreft. In de film Requiem for the American Dream die op 18 april 2015 in première ging benoemde Chomsky tal van zaken die ook te beluisteren zijn in de rede die Adolf Hitler in 1933 hield.

Op 10 november van dat jaar hield Hitler in de montagehal van de Siemens Werke in Berlijn zijn laatste speech voorafgaand aan de Rijksdagverkiezing en het te houden referendum. In dat referendum konden de Duitsers zich uitspreken of Duitsland zich wel of niet uit de Volkenbond terug moest trekken.

De rode draad die door de documentaire loopt is dat de uiterst ongelijke verdeling van rijkdom en macht elke democratie ondermijnt. Volgens Chomsky is het een kleine kliek superrijken, het internationaal opererende kapitaal, de financiële instituten en Multinationals die de maatschappelijke en economische ongelijkheid in stand houden. Masters of mankind, zoals de Schotse moraalfilosoof en econoom Adam Smith hen al beschreef in zijn in 1776 verschenen Magnus Opus The wealth of nations. Listige kooplieden, financiers en fabrikanten die het motto “All for them selves and nothing for other people” toegedaan waren. Vrij vertaald kwam het als volgt neer op “Ik voor mezelf en God voor ons allen”, uitbuiting en verrijking ten koste van de minder bedeelden. Voor Adam Smith was duidelijk dat “Free circulation of labour is the foundation of any free trade system but workers are pritty much stock, the wealthy and privileged, they are protected”.

In Requiem for the American Dream komt Noam Chomsky net als Adams tot een gelijke conclusie. De Amerikaanse droom, werken aan een goede, financieel gezonde en veilige toekomst was door sociale economische afbraak als Out-sourcing volledig teniet gedaan. Chomsky: “Highly payed professionals are protected, … capital is free to move, workers are not free to move, labour can not move, but capital can.. “

Het was opmerkelijk genoeg inhoudelijk gelijk aan de door Hitler op 10 november 1933 gehouden speech in Berlijn:

De strijd tussen de volken, of de onderlinge haat wordt door bepaalde belanghebbenden in stand gehouden. Het is een kleine, nergens gewortelde internationale kliek die de volken tegen elkaar ophitst, die niet wil dat ze tot rust komen. Het zijn de mensen die overal en nergens thuis zijn, die nergens een plek hebben waar ze zijn opgegroeid maar die vandaag in Berlijn wonen, morgen desnoods in Brussel, overmorgen in Parijs of in Praag, of in Wenen of in Londen en zich overal thuis voelen. Het zijn de enige mensen die je werkelijk ‘internationale elementen’ (wereldburgers) kunt noemen omdat zij overal zaken kunnen doen. Maar het volk kan hen niet volgen. Het volk is geketend aan zijn grond, geketend aan zijn vaderland. Is gebonden aan de mogelijkheden tot leven die zijn staat hem biedt, de natie..”

Zomerzon & Oorlogswind

Het is begin april 2018, de temperaturen stijgen langzaam en het voorjaar lijkt een aanvang genomen te hebben. Door zomerzon beschenen schuifelen de burgers in Nederland van huis naar tuin. De grond wordt omgewoeld, zaadgoed gezaaid en plantjes gepoot. Kinderen spelen buiten in het zand en ouders en buurtgenoten kijken genietend toe. Geen vuiltje aan de lucht, zo schijnt het maar schijn bedriegt.

Op het zelfde moment maar op en ander deel van deze wereldbol verduisteren stofwolken de lucht, wordt de grond door granaten omgewoeld, zaait men granaten en worden niet alleen de planten maar elk mogelijk leven vernield. Kinderen worden geslachtofferd in het smerige oorlogsspel, volwassenen verminkt en vermoord in landen zoals in Yemen of Syrië om maar een paar brandhaarden te noemen. Er waait een venijnige oorlogswind en het lijkt in kracht eerder toe dan af te nemen.

Voor verreweg de meeste mensen een soort van ver-van-mn-bed-show. Een inconvenient truth, een onprettige werkelijkheid, die men niet wil zien of waar wil hebben. Maar het is als een verraderlijke veenbrand die onder de oppervlakte steeds verder oprukt en onherroepelijk tot ontbranding zal komen als niet op tijd wordt ingegrepen. Het is nog maar de vraag of de mogelijkheid en gelegenheid daartoe nog aanwezig is. Men wend zich politiek correct af van de tekens die bijkant van de wand geschreeuwd worden, het kan niet, het mag niet en het zal niet.

Massief en massaal misleid door alle mogelijke (social) media verstrijkt levensbelangrijke tijd en ankert zich de leugen vast in het collectief bewustzijn. Aangevuurd, gefinancierd en bewapend door oorlogshitsers van allerlei pluimage vernietigen geloofsgenoten elkaar vol overgave. Leugenmeesters weten eeuwenoude religieuze tegenstellingen in de strijd te werpen, goedgelovigen betwisten elkaar op leven en dood de absolute vrede. Een eeuwige strijd die onveranderd maar een gruwelijke uitslag kent. De verslagenen wereldwijd verdreven, het eigen land vernietigd, de haat en fanatisme in zich meeslepend als smeulend vuur dat broeit en elders opnieuw zal ontbranden.

Het is april, 2018, Nederland maakt zich op voor de jaarlijkse oorlogsviering. Gehuld in khakigroen in truck en tank speelt men vol overgave ‘de’ oorlog na. Slingers aan de bomen, vlaggen uit het raam, Oranje boven, stempelkaarten, Anne Frank. Het is feest en nooit meer oorlog… nie wieder krieg, no more war.. en ondertussen vallen de bommen en granaten. Het gaat niet over, het houdt nooit op, niet vanzelf …

I Warned You! – E.D. Morel

by Bassano, whole-plate glass negative, 12 December 1923

In september 1917 werd Edmund Dene Morel veroordeeld en gevangen gezet. De reden dat de Britse journalist, auteur, pacifist en socialistisch politicus in de Pentonville gevangenis opgesloten werd had alles te maken met het feit dat hij een boekje opendeed over de oorzaken en veroorzakers van de Grote Oorlog. In de drie jaren navolgende aan de oorlog die in 1914 uitbrak had hij onophoudelijk gewezen naar de kwalijke rol die Engeland daarin op basis van haar geopolitieke beleid speelde.

Morel stelde de tussen het Britse Rijk, Rusland, Frankrijk en Italië aangegane geheime verdragen ter discussie en wees op de oorlogskoers die de politieke verantwoordelijken ingeslagen waren. Morel stelde de bepalende rol van het Tsaristische Rusland aan de kaak in de brochure Tsardom’s part in the war (De rol van het Tsarisme in de oorlog). Het leverde hem zes maanden opsluiting op onder zwaar regime met grote fysieke en mentale gevolgen als resultaat.

Morel toonde aan dat de Entente mogendheden door haar gevoerde politiek, voorgenomen acties en ondernomen daden een grote, zo niet de grootste verantwoordelijkheid droeg voor het uitbreken van de oorlog in 1914. Dat juist Duitsland tot het uiterste had gepoogd de mensenslachting te voorkomen door haar bondgenoot Oostenrijk-Hongarije ertoe te bewegen akkoord te gaan met bemiddeling. Dat het niet Duitsland maar juist Rusland was die als eerste haar legers mobiliseerde; op 29 juni 1914 tegen Oostenrijk-Hongarije en in de nacht van 29 op 30 juni 1914 tegen Duitsland.

Duitsland protesteerde hiertegen en stelde hierop een ultimatum aan Rusland waarop deze geen antwoord gaf, waarna Duitsland geen andere keuze bleef haar eigen leger te mobiliseren. De politiek correcte geschiedschrijving heeft nadien de rol van de geallieerden ondergeschikt gemaakt en die van de Centralen uitvergroot. Toen, nu en in de toekomst is door het muilkorven van het vrije woord een onwaarachtige weergave de werkelijkheid. Dat Duitsland gedwongen en tegelijkertijd wel genoodzaakt was haar leger te mobiliseren wordt o.a. onderschreven door de Russische generaal Obruchevin. In een nota aan zijn minister van Oorlog schreef hij:

”mobilisatie kan niet langer gezien worden als een handeling om de vrede te bewaren maar moet integendeel beschouwd worden als de meest duidelijke oorlogsdaad. Mobilisatie is het begin van de feitelijke oorlogshandelingen en zodra tot mobilisatie is besloten zullen diplomatieke activiteiten uitgesloten moeten worden. De minister moet zich dan ook realiseren dat, gezien de huidige spanningsvelden in Europa, het onmogelijk zal zijn de oorlog op het continent nog gelokaliseerd te houden”.

Ook de Franse generaal Boisdeffre was hier duidelijk in. In een gesprek met de Russische Tsaar vertelde hij het volgende: ”Mobiliseert men, dan dwingt men de vijand het zelfde te doen. Men kan de vijand niet toestaan ‘n miljoen man aan de grenzen te mobiliseren zonder dat zelf ook te doen op straffe van de onmogelijkheid zichzelf nog te kunnen verdedigen of het initiatief te nemen. Mobilisatie is dan ook het zelfde als een oorlogsverklaring.

Ook nu, 2018, zijn onverantwoordelijke Engelse, Amerikaanse, Franse en Duitse politici als May, Trump, Macron en Merkel actief om op basis van morbide geopolitiek een oorlogskoers uit te zetten en deze na te volgen, ditmaal tegen Rusland. Wat velen niet lijken te beseffen is dat West-Europa hierbij het beoogde slachtveld zal zijn. De geschiedenis kan zich enkel herhalen omdat mens faliekant misleid en bedrogen wordt!

Yes, Very Serious, Indeed!

Zie hier de 66-jarige Sergei ViktorovichSergei Skripal. Voormalig Russisch spion, later dubbelspion in dienst van de Britse MI6. In 2004 opgepakt en in 2006 in Rusland veroordeeld tot 13 jaar gevangenisstraf. Na 4 jaar te hebben uitgezeten in 2010 vrijgekomen door een spionnenruil en sinds 2011 als Brits staatsburger woonachtig in Salibury. Op 4 maart 2018 samen met zijn dochter onwel op een parkbankje door een toevallig passerende dokter & verpleegster van de dood gered. Skripal en zijn dochter zouden het slachtoffer zijn van een zenuwgas aanslag.

De Engelse premier May, de Amerikaanse president Trump, de Duitse bondskanselier Merkel en de Franse president Macron zijn er 14 maart 2018 van overtuigd dat Rusland achter de aanslag zit. Volgens de Britse minister van Buitenlandse Zaken Boris Johnson heeft de Russische president Poetin hoogstwaarschijnlijk persoonlijk opdracht heeft gegeven voor de vergiftiging. Volgens de Nederlandse minister-president Rutte is de verklaring dat Rusland vrijwel zeker verantwoordelijk is voor de zenuwgasaanval zeer geloofwaardig. “Zeer zorgwekkend” noemt de Nederlandse ministerraad deze gebeurtenis op 16 maart 2018, yes, very serious, indeed!

Inderdaad “zeer zorgwekkend” dat de bovengenoemde politici met hun opstelling nog verder insturen op de oorlogskoers die al enige jaren geleden is ingezet. Een alles dodende en vernietigende koers met een tevoren gedoodverfde veroorzaker, Rusland en haar president Putin met West-Europa als beoogd slagveld! Oorlogsdreiging als vergelding op een vermeende aanslag op een bejaarde dubbelspion, is dat de prijs die de wereld daarvoor moet betalen? Als deze dodelijke gesel de wereld zal treffen dan zijn het May, Trump, Merkel, Macron, Johnson en Rutte, hun naam zal dan voor eeuwen in het collectief bewustzijn gegrift staan als medeverantwoordelijken en mogelijk zelfs als aanstichters!

Yes, Very Serious, Indeed!

Oorlogstegenstanders de mond gesnoerd

propagandaDat de Europese burgers in de aanloop naar de Grote Oorlog lijdzaam aan de kant hebben gestaan kan niet gezegd worden. In alle Europese landen werden met name door socialistische bewegingen de politieke ontwikkelingen nauwlettend gevolgd. Tegen de rampzalige oorlogskoers van hun regeringen werd niet alleen binnen de politieke arena maar ook op de straat en in bijeenkomsten geprotesteerd.

Fré Morel

In Duitsland, Frankrijk, Engeland, België, Nederland, Scandinavië, overal waren politiek goed georganiseerde tegenstanders van de oorlogspartijen actief. Dat met deze oppositie afgerekend moest worden vóórdat het grote bloedvergieten kon beginnen, was ook aan de oppositie bekend en had men zich hiertoe tot de tanden bewapend. Wat echter voor niet mogelijk werd gehouden, gebeurde tóch. Wat in jaren opgebouwd was en als solide tegenstand werd beschouwd, werd in ultra-korte tijd van de kaart geveegd. Bijeenkomsten tégen de voorgenomen oorlogsplannen werden door de heersende bestuurskliek uitgelegd als niet vaderlandslievend en verboden. Wie het niet eens was met de gevolgde oorlogskoers werd al snel al landverrader en spion betitelt en het wapen van het woord – de media – stortte zich op deze met de vijand heulende collaborateurs. Jean Léon Jaurés, de belangrijkste Franse socialistenleider en oorlogstegenstander werd letterlijk en figuurlijk monddood gemaakt.

Op 31 juli 1914 werd Jaurés in het café naast het redactiekantoor van L’Humanité – zijn krant – vermoord door Raoul Villain die als revanchist voorstander was van een oorlog met Duitsland. De volgende dag – 1 augustus 1914 – was het officiële begin van de Franse mobilisatie. Villian overleefde de slachting in de cel en werd als dank voor zijn daad na de oorlog vrijgesproken omdat „hij de natie een grote dienst had bewezen”. De oorlogshitsers wisten de daad van Villian naar waarde te schatten „Zonder zijn moordaanslag had Frankrijk nooit de oorlog kunnen winnen”, zoals in het vonnis dat hem vrijsprak stond te lezen.

Bij het uitbreken van de oorlog werd alle media onder controle van de overheid geplaatst en deed de censuur zijn intrede. Alleen politiek gewenste berichtgeving was nog toegestaan. Via hun eigen kranten probeerden de socialisten in het begin hun volgelingen nog aan te sporen „wij roepen u op vol te houden”. De Engelse socialisten stelden een manifest tegen op tegen Engelse deelname aan oorlog „Arbeiders van Groot-Brittanië. Gij hebt geen strijd met de arbeiders van Europa. Zij hebben geen strijd met u. De heerschende klassen hebben strijd. Maakt dien tot den uwen. Een miljoen socialisten in Oostenrijk heeft geprotesteerd, miljoenen hebben in Duitschland geprotesteerd. Verlaat ze niet. Vereenigt u met de Fransche en Russische arbeiders en zegt tot de regeering: wanneer gij den oorlog verklaart, wij verklaren den vrede.”

„Wat hebt gij bij een oorlog te winnen? Twintigduizend arbeiders werden in den Boerenoorlog doodgeschoten. Noch thans betaalt gij ieder jaar 12 miljoen pond voor ondersteuning der nagelaten betrekkingen. Maar den Zuid-Afrikaanschen arbeider gaat het slechter dan ooit. Slechts de rijke magnaten hebben gewonnen….. De heerschende klassen willen niet zelf vechten, zij willen u tot het vechten oproepen. Geen regeering kan oorlog maken, wanneer het volk vrede wil. Zegt het! Marscheert langs de straten en zegt het. Gaat op pleinen en markten en zegt het, zegt het overal… Weg men den oorlog!”

De belanghebbende bestuurskliek liet daarop andere voorstanders van oorlogsdeelname aan het woord, zoals de Anti German Union en de Imperial Maritime League reageerden daarop dat „de Engelse industrie en de Engelse handel verdedigd moest worden tegen Duitse mededinging”, gestreden moest worden tegen Duitse invloed op sociaal, financieel, industrieel en politiek leven en dat „Duitsland verdreven moest worden uit de Engelse handel en industrie”. Onder het motto: „Duitsland onder alles”, moest „Duitsland vernietigd worden en nooit meer kunnen opstaan”.  Onder de massieve druk van de machtige oorlogshitsers verloren de verschillende socialistische bewegingen terrein en gingen stuk voor stuk – tegen alle gemaakte beloftes en afspraken in – overstag.

Zo liet de Duitse sociaaldemocraat Hofmann weten dat het Duitse volk stond „voor een historische gebeurtenis, die het bestaan van het rijk kan bedreigen en misschien allen tot den laatsten man ter verdediging van het Vaderland zal opeischen. Wanneer binnen eenige dagen het Duitsche volk te wapen mocht worden geroepen, zullen óók de socialisten het vaderland verdedigen.” De koers werd scherp bijgesteld en lieten de socialisten weten dat zij in het geval van een opgedwongen oorlog – dus als zij werden aangevallen – de wapens zouden opnemen en hun land zouden verdedigen.

Het duurde dan ook niet lang dat de toon van de socialistische publicaties veranderde. Men beriep zich erop dat de sociaal-democratie er alles aan gedaan had „wat in haar macht stond om den oorlog te voorkomen”, en dat zij iedere verantwoordelijkheid daardoor van de hand wees. Maar, óók de (Duitse) socialisten zouden hun vaderlandse plicht doen als het vaderland door agressieve Russische plannen werden bedreigd. „Duitsche vrouwen en kinderen mogen niet de slachtoffers van Russische bestialiteiten worden”. Onder ferme, ronkende koppen als „Weg met het Tsarisme! Weg met de beschermer der barbaarschheid!” trokken de pacifistische socialisten ten strijde tegen hun broeders. Russen tegen Duitsers, Fransen samen met de Russen tegen de Duitsers, Duitsers samen met de Oostenrijkers tegen de Fransen en Russen, Engeland met Frankrijk en Rusland tegen Duitsland, Oostenrijk, Turkije.. iedereen vocht en moordde!

Machtige belangengroepen hadden opnieuw laten zien hoe groot hun macht was en als op commando roeiden miljoenen mensen elkaar op de meest gruwelijke manier uit. Niet om vrijheid, veiligheid en democratie te verspreiden, maar enkel om de macht te vergroten van een kleine kliek die hun eigen benepen belang stelt bóven dat van de overgrote meerderheid van de wereldburgers.

Ramsay MacDonald, Engels socialistisch politicus zag het duidelijk en trad na Engelse deelname aan de ‘Groote Oorlog’ uit protest terug uit het kabinet: „Wij strijden niet voor de onafhankelijkheid van België, naar wij strijden, omdat wij tot de Triple Entente behooren, omdat de politiek van buitenlandsche zaken sinds een reeks van jaren anti-Duitsch georienteerd is geweest, en omdat deze politiek door een geheime diplomatie is gevoerd van uit het gezichtspunt, bondgenootschappen te sluiten tot behoud van het Europeesch evenwicht.” Edmund Dene Morel, het Engelse Lagerhuislid en mensenrechtenactivist, liet in 1914 weten dat „miljoenen moeten boeten op de velden van de krankzinnige mensenslachting voor de zonden, de gebreken en de dwaasheden van weinigen”. Met een variatie op deze uitspraak zou Winston Churchill zich overigens enkele tientallen jaren later onsterfelijk maken.